Hüseyin Tolga Coşkuner
@htolga
Ayrılığın Kökeni ve Türkiye’de Modernleşme Atılımları adlı kitapların yazarı...Öğretim görevlisi, avukatlık ve hakimlik mesleklerini icra etti. Hakimlikten emekli olduktan sonra Antalya’da avukatlık yapmaktadır…
Avukat, emekli hakim, hukukçu yazar
Yüksek Lisans
Antalya
495 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Onbinlerin Dönüşü: Bir Metnin İçinden Tarihle Yüzleşmek
Bazı kitaplar vardır; geç okunur ama eksik kalmış bir parçayı yerine oturtur. Anabasis, benim için tam da böyle bir metin oldu.
Yıllarca hukuk kürsüsünde, dosyalar arasında, insan hikâyelerinin en
Kitap ilgilisine güzel bir kaynak kitap. 1912 Balkan Savaşları ile 1922 yılları arasında on yıllıklık kesintisiz süren Balkan Savaşları, Birinci Dünya Savaşı ve Kurtuluş Savaşı’nda Türk ordusununda görev alan subaylar listelenmiş. Genellikle isim isim ve görev yerleri ile rütbeleri yazılmış olsa da, liste sonunda hangi cephede bulundukları ve nerede şehit oldukları ya da sonra hangi Hizmetleri yaptıkları kısa kısa belirtilmiş.Daha iyi olabilir miydi olabilirdi ama ben bu türde başka bir örnek görmedim. Güzel sayılabilecek bir kitap. Ama bir yerde Kurtuluş Savaşı yıllarındaki ayaklanmalardan bahsederken Ermeniler, Rumlar ve “Türk boyu olan Kürtler” şeklinde bir tabir geçmekte yani Kürt’leri Türk’lerin bir boyu gibi görmüş yazar. Bu da bir zamana kadar resmi inkar politikasının ürünü, yazar asker şahıs olduğu için şaşırmadım da Kürtleri yok saymak yani Türklerin bir boyu saymak tarihi bir gerçeklik değil. Belli bir kesim Kürtleri böyle inkar etmeye çalışırken, bazı kesimlerde Kürtleri 2500 yıldır Anadolu’da var olduğunu falan söylüyorlar. Bu da doğru bir bilgi değil. Kürtler Mezopotamya’da kadim bir halktır. Kuzey Suriye’de, Kuzey Irak’ta ve Batı İran’da ve bir de Hakkari bölgesinde o dağlık bölgede Kürtler vardı fakat Kürtler, Oğuz göçleriyle birlikte Anadolu’ya Türklerle birlikte girmişlerdir.
Bir Kitabın Bitirilmesi Üzerine
2025 yılı benim için yalnızca takvimsel bir değişim değil; mesleki, mekânsal ve zihinsel bir kırılma yılıydı. Hâkimlikten emekli olup yeniden avukatlığa başladığım, yeni bir muhitte, yeni bir evde,
Sen Artık Eski Sen Değilsin!
Zülfü Livaneli’nin okumadığım bir kaç kitabı kaldı. Son zamanlarda söyleşilerde ve Tv’de suya sabuna dokunmayan tavrının aksine yazıları her zaman iyi gelmiştir bana. Bu kitabı da “yazmak” üzerine olup, yeni bir kitap yazma arefesindeki şahsıma küçük bir rehber oldu.
Yazmak, edebiyat mutluluktu gerçekten. Fakat okuyan ve yazan kişi gerçeklerin farkına varma talih(sizliği)ne ulaşmıştır. Gerçeğin farkına varan kişi artık istese de eskisi gibi olamaz. Bu durumu yazar
“Bir gerçeğin farkına varan insan, bir daha onun farkında olmadığı zamana dönemez. Vicdanlarını köreltmek için gerçekleri göremeyecek bir kişilik yapısına bürünenler, vicdanlarını sağırlaştıranlar, evet rahatsız olmaktan kurtulabilirler; ama güzelliklere karşı da körleşirler, sağırlaşırlar.
Doğanın bozulmasına en çok dertlenenler, güneşin doğuşundaki güzelliği en iyi görenlerdir.
Mutluluk uğruna bilincinizi ve vicdanınızı bastırmak gerekiyorsa durup düşünmek gerekir. Zaten “mutluluk” dediğimiz nedir ki? Biraz güvenlik, biraz da can sıkıntısı değil mi?” Diyerek ne de güzel açıklamış!
Zülfü Livaneli‘nin ilk ve tek öykü kitabı “Arafatta Bir Çocuk”. Yazarlığının başlangıcında olduğu ve acemiliği belli oluyor. “Arada kalmak”, “hiç bir yerden sayılmamak” manasında “arafta kalmak”sözcüğünü kitaba isim olarak düşünmüş Zülfü Livaneli. Ancak bu deyimin halk arasında yanlış da olsa “Arafatta kalmak” şeklinde söylenegeldiğini, isminin “Arafatta Bir Çocuk” olması gerektiğini söyleyerek kitabı adını Yaşar Kemal vermiş. Beni hikayelerinden “üniforma” isimli öykü ve bir de son öyküsü “sıkıntılı günler” etkiledi. Diğer hikayeler sıradan geldi… Tipik Zülfü Livaneli anlatımı bekleyenler hayal kırıklığına uğrayacaklardır.
