Hüseyin Tolga Coşkuner
@htolga
Ayrılığın Kökeni ve Türkiye’de Modernleşme Atılımları adlı kitapların yazarı...Öğretim görevlisi, avukatlık ve hakimlik mesleklerini icra etti. Hakimlikten emekli olduktan sonra Antalya’da avukatlık yapmaktadır…
SONUNDA BİTTİ
Yazarın Ankara, Erzurum, Konya, Bursa ve İstanbul’u anlattığı bu kitapta belirgin bir olay örgüsü olmaması, okuma sürecimi bir hayli zorlaştırdı. Zaman zaman kendimi şu duygunun içinde buldum: Uzun bir süre okuduktan sonra “Herhalde 50 sayfa okumuşumdur” diye düşünüp sayfa sayısını kontrol edince, sadece 12-13 sayfa ilerlemiş olduğumu görmek moral bozucu oldu…
Kitabın diline gelecek olursak; kelimeler aslında yabancı değil, çok ağır bir sözlükle yazılmamış. Ancak cümlelerin yapısı, anlatım biçimi ve genel atmosferi oldukça ağır. Sizi adeta duraksatıyor, sindirerek okumaya zorluyor. Bunu şöyle anlatabilirim: Gün görmüş, pir-i fani bir ihtiyarın tok sesiyle size ağır ağır bir mevzuyu anlattığını düşünün. Lafını kesemezsiniz, araya giremezsiniz; sadece söz bitene kadar onu dinlemek zorunda kalırsınız. İşte bu kitap da tam olarak böyle bir his bırakıyor. Ne kadar hızlı okuma beceriniz olursa olsun, bu kitap sizi yavaşlatıyor. Sanki yazar, okuma hızınızı büyülemiş gibi…
Özetle söylemek gerekirse: Kitap, her şehrin kısa tarihini, önemli şahsiyetlerini ve olaylarını kendine has bir üslupla ele alıyor. Ancak bu anlatım tarzı, her okuyucunun sabrına hitap etmeyebilir.
Hüseyin Tolga Coşkuner isimli okura yanıt verildi
Hüseyin Tolga Coşkuner
Hayır incelemenizin tamamını okudum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Fransız şair Louis Aragon tarafından Fransızca’ya tercüme edilen ve Avrupa’da yayımlanan ‘Cemile’, bu çeviri ile birlikte Cengiz Aytmatov’a bütün dünyada şöhretin kapılarını açmıştı. Aragon bu Fransızca yayıma yazdığı önsözde Cemile hikayesini “dünyanın en güzel aşk hikayesi” olarak takdim etmiş. Şairlerin ve yazarların biraz abartıyı sevdiklerini hep düşünmüşümdür. Aragon’un Cemile hakkında “dünyanın en güzel aşk hikayesi” tabiri de abartılı geldi bana. Zira beklentiyi artırıyor. Büyük bir aşk hikayesi umuyorsunuz. Bu tabir abartılı olunca, aşkta da abartı bekliyorsunuz. Fakat karşınıza dupduru, saf, çıkarsız bir aşk çıkıveriyor. Galiba bu aşk hikayesini güzel yapan da Danyar ile Cemile’nin saf sevgisi. Fakat, sevmemiş sevilmemiş bir eş olan, cephede savaşan asker kocası Sadık’a Cemile’nin ihaneti de, ‘aşk her şeye rağmen saf mıdır?’ sorusunu da sorduruyor elbet.Okumaya değer..
Hipokampus isimli okura yanıt verildi
Hüseyin Tolga Coşkuner
☺️
SONUNDA BİTTİ
Yazarın Ankara, Erzurum, Konya, Bursa ve İstanbul’u anlattığı bu kitapta belirgin bir olay örgüsü olmaması, okuma sürecimi bir hayli zorlaştırdı. Zaman zaman kendimi şu duygunun içinde buldum: Uzun bir süre okuduktan sonra “Herhalde 50 sayfa okumuşumdur” diye düşünüp sayfa sayısını kontrol edince, sadece 12-13 sayfa ilerlemiş olduğumu görmek moral bozucu oldu…
Kitabın diline gelecek olursak; kelimeler aslında yabancı değil, çok ağır bir sözlükle yazılmamış. Ancak cümlelerin yapısı, anlatım biçimi ve genel atmosferi oldukça ağır. Sizi adeta duraksatıyor, sindirerek okumaya zorluyor. Bunu şöyle anlatabilirim: Gün görmüş, pir-i fani bir ihtiyarın tok sesiyle size ağır ağır bir mevzuyu anlattığını düşünün. Lafını kesemezsiniz, araya giremezsiniz; sadece söz bitene kadar onu dinlemek zorunda kalırsınız. İşte bu kitap da tam olarak böyle bir his bırakıyor. Ne kadar hızlı okuma beceriniz olursa olsun, bu kitap sizi yavaşlatıyor. Sanki yazar, okuma hızınızı büyülemiş gibi…
Özetle söylemek gerekirse: Kitap, her şehrin kısa tarihini, önemli şahsiyetlerini ve olaylarını kendine has bir üslupla ele alıyor. Ancak bu anlatım tarzı, her okuyucunun sabrına hitap etmeyebilir.
Hüseyin Tolga Coşkuner
Bu kitaba sonunda bitti demek! Çok enteresan. Bu kadar mükemmel bir esere bu sözler çok enteresan gerçekten!