https://youtu.be/MVmcXJCeqvE İletileri

Nazan Bekiroğlu'nun Kehribar Geçidi'nde nefes alamıyordu Gezgin doyası, asırlık bir uyku sebebini sonuca ulaştırdı. Peki ben niçin ve ne zaman Rabbim.

Hüseyin DEMİR

@bydemir72

“Kaplumbağalar da Uçar” İranlı Kürt yönetmen “Bahman Ghobadi”nin belgesel niteliğinde çekilmiş filmi. Çekilen filmin senaryosu ve Ghobadi ile yapılan röportajlar bir kitapta toplanmış. Neticede güzel bir eser ortaya çıkmış. İlk defa film senaryosunun direk kitaplaştırıldığı bir eser okudum. Gayet keyifli ve güzel geçti diyebilirim. Filim konu olarak, ABD’nin Irak’a müdahalesinin bütün dünyada tartışıldığı dönemde, Irak-Türkiye sınırında bir Kürt mülteci kampında geçiyor. Kampta yaşayanlar genellikle Saddam zulmünden kaçmış ve bizzat o zulmü yaşamış olan insanlar. Saddam: “Savaşı kazandığımız zaman üzerinize kimyasal silah atacağım.” tehditlinde bulunduğu için çoğu Türkiye sınırına yerleşmiş olası bir saldırıda Türkiye’ye kaçmayı düşünen Kürtler. Yazar filmi çekerken Kürtlerin çektikleri sıkıntıları göstermeye çalışmış. Kitabı okuduktan sonra daha iyi analiz edeyim diye bir de filmi izledi. Yönetmen ciddi anlamda çaresizlik kavramını çok güzel şekilde yansıtabilmişti. Küçük bir yere sığınmış binlerce insan. Tam Türkiye ile Irak sınırı bir Kürt köyü. Normalde 70 hanelik bir köy. Sonra gelip sınır çizilmiş. Köyün 40 hanesi Türkiye içinde, 30 hanesi Irak içinde kalmış. Kalan 30 hane savaş çıktığı halde hemen 10 metre uzaklıktaki akrabalarının evine gidemiyor. Küçücük bir alanda sıkıştınız beklediğiniz şey kimyasal silah. Arkanızda size kimyasal silahı atacak Saddam. Önünüzde dikenli teller… Yaklaştığınız esnada nöbetçi kulübelerinden kurşun sıkılan dikenli teller. Sizi uzaktan tel örgülerin arkasından izleyen telaşlı akrabalarınız. Hem kitabı okurken hem de filmi izlerken kahramanların hepsinin çocuklardan oluştuğunu görüyorsunuz. Ama gel gör ki sakat çocuklar bunlar. Kampın çocuklarının yaptığı iş mayınları temizleyip BM görevlilerine satmak. Çocukların tek işi bu.

Kültür-Sanat