Siyasal, Parti bir manivelâdır. Bu manivelâyla bir avuç insan Millet denilen büyük ağırlığı kaldıracak, bütün bir memleketi kalkındıracaktır. Manivelâ bir çubukla bir dayanaktan ibarettir. Siyasal manivelânın DAYANAK noktası bir sosyal sınıf, işçi Partisinde İŞÇİ SINlFI'dır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Aydınlarımızın pek kolaylarına giden bir alışkanlıkları vardır: seçerken tenkitten çok metihten ,değerden çok apoletten, insandan çok ahbaptan, arkadaştan çok ya kul ya efendiden hoşlanırlar. Olayları, kitapları, tecrübeleri de öyle seçerler. Önlerine bir mesele çıktı mı: seçilmiş birkaç bilgin, seçilmiş beş on kitapla altı ay istihareye yatarsa, çözülmiyecek düğümü kalmaz, sanırlar.
Konu, Partidir: İşçi Partisi. Bugünkü dünyada, hangi biçimde olursa olsun siyasî bir Partinin varlığı başlıca iki şarta bağlıdır:
1 - Kendi kendini eleştirmesi;
2 - Yığınlarla bağlılık kurması.
Demokraside: prensiplerin de, Partilerin de hakemi halktır. Köyümüz bu hakemliğinden bilgisiz, işçimiz yoksun bırakılıyor. Halk yedi bin yıllık bezirgân Getto'su içine hapsedilmiş. O Getto'nun surlarını aşıp, büyük hakemin katına sözle ulaşılamıyor. Bu noktada: Halkı uyarmamız için, önce bizim uykuda gezerlikten uyanmamız gerekiyor. Bizim uyanmamız için halkı uyarmıya girişmemiz gerekiyor. Halkın bilinci de, bizim bilincimiz de tek çıkar yolun ağzına gelmiş dayanmıştır : DAVRANIŞ! Davranış yolu: halkın ayağına gitmek, halk vicdanının kapatıldığı zindanın içine girmek, halkın yaşayışını yaşamak, alınyazısına katılmak yoludur. Ancak o zaman bizim de, halkımızın da gözü açılabilir.
965 seçimlerini hatırlıyor bir başka gazeteci. 36 C.H.P. üyesi bulunan köye yabancı değildir. Halkçı Muhtar onu görür görmez, soruyor:
"- Para getirdin mi?
"- Ne parası, Muhtar? Sen aklını mı kaçırdın? Seçim parayla mı olur?"
Muhtar mosmor kesiliyor. Susuyor. Seçim bitiyor. Halk Partisine sandıktan 11 oy çıkıyor: 25 Halk Partili de Adalet partisine oy vermiş!
Köylü sınıfımız bu merkezde.
İşçi sınıfımıza gelince...
Aynı 15 Mayıs günlü gazetede şunlar okunuyor:
"Öğreniyoruz ki, Ereğli Demir - Çelik tesisinde çalışan bazı İşçi Partili yöneticilerin işlerine son verilmiştir... Ereğli'de İşçi Partisi Senato seçimlerine mi hazırlanıyor? İşçi Partisinin Ereğli Demir - Çelik tesislerinde çalışan binlerce emekçi, Partinin yanına yaklaşmaktan korkar... Koğulanlar, iş bulmak için başka yerlere göçetmek zorunda kalırlar."
Böylece, İşçi Partisine oy verecek, işçiler, seçmenlik haklarını yitirirler. Yorum:
"Çoğu kişi vatandaşların bağımsız bir irade ile sandık başına gidip oyunu kullandığını sanır. Bu hayâl üstüne bir de deyim uydurulmuştur: "Hür seçimler" diye... Anayasanın ve seçim kanununun kâğıt üstünde kaldığını, Seçim güvenliğinin Türkiye'de nasıl boş bir lâf hâline getirildiğini göstermek istiyoruz."