Ekin

Ekin
@hunfornini
“Hem yorgun gibisin hem de yorgunluğun bir tür enerjiye dönüşüyormuş gibi. Böyle şeyleri bir türlü anlayamam. Bildiğim insanlar arasında o türden bir kişi bile yok. Dedem asla yorulmaz, ben de. Gerçekte yorgun musun?” “Gerçekten yorgunum” dedim. Yirmi kez üst üste tekrar edebilecek kadar yorgundum.
Sayfa 232
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Cektiğin acıyı ben anlıyorum. Fakat bu herkesin başından geçiyor. O yüzden senin de katlanman gerek. Sonrasında kurtuluş geliyor. O zaman artık sen, hiçbir şeyi dert etmeyecek, üzülmeyeceksin. Hepsi kaybolup gider. Geçici heveslerin değeri yok. Beni daha kötü konuşturma, gölgeyi unut. Burası dünyanın sonu. Dünya burada sona erer, ötesi yoktur. O yüzden sen de artık hiçbir yere gidemezsin.
Sayfa 141
Ben işte o haldeki sokaklardan her geçişimde, çevredeki binaların içerisinde asla kim olduklarını öğrenemeyeceğim insanların sessiz sedasız, benim asla ne yaptıklarını bilemeyeceğim işlerine kendilerini kaptırmış olduklarını düşünmeden edemiyordum.
Sayfa 51