"Hayır ve Huzur"Edebiyat & Roman
Spoiler İçerir.
Bu kitapla birlikte iş yaptırmaya kıyamadığım anneme görevler veriyorum, zaten Macar (Hungary Hun Devletinden gelmektedir. Attila'nın mirasçısı olarak görür Macarlar kendilerini. Hala ortak kelimelerimiz vardır: Papuç, kapu, arpa gibi.) kültürü ile Türk kültürü birbirine benzediği için gayet yakın hissettim. İza'ya çok kızdığım yerler oldu, annesinin alınganlığına bozulduğum oldu ancak kitap hayatımda önemli ve kapsamlı bir yerr sahip oldu. İza annesini yormak istemedi, zaten hizmetçi vardı mutfak ve temizlik işlerini yapmak için; annesine gez, TV izle, kitap oku dedi ama onu sosyal hayatın dışına ittiğini, kendisinin işe yaramadığı hissine kapıldığını anlamadı. Ben de annemin önemsizmiş gibi hissetmesini sağlayabilirsem hep bu kitap sayesinde olacak.
4 temel element Toprak=Kök, Ateş=Kriz, Su=Duygusallık, Hava=Özgürlük üzerine bölümlere ayrılmış olması sembolik bir yolculuktu.
Ben bu kitabı İngilizce orijinalinden okudum ve Eliza Clark’ın dilinin şiirselliğine hayran kaldım. Türkçe çevirinin de iyi olduğunu ve bu kişiselliği gerektiği gibi yansıtabilmiş olduğunu umut ediyorum
Bu bir öykü kitabı, 11 öykü var içinde ve her biri son derece itici, sevimsiz anti-kahramanların başrolde olduğu öykü; ancak bu anti-kahramanlar bir o kadar da gerçek. Hani hani yeraltı edebiyatı da bize ya da bazılarımıza zor, uzak hatta itici gelir ya (ben çok severim, kendimi katmıyorum bu gruba), yeraltı edebiyatı ne kadar gerçekse, bu kitapta o kadar gerçek. Her bir öykünün kahramanı aslında aramızda yaşıyor. Bizi rahatsız eden, Eliza Clark’ın son derece grafik tanımlamalarla, gerçeği gözümüze sokmuş olması. Kitabın herkese göre olmadığını kesinlikle söyleyebilirim, çok düşük puanlar verecek olanlar da vardır eminim. Ben çok severek okudum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hello, today I will tell you no letter to the colony.
During the years of martial law because his children distributed political declarations
While the colonel and his wife, who are shot, have trouble making a living, they have to take care of the rooster, the only inheritance left from their children. The colonel has been waiting for the retirement bonus for years, but he hasn't received anything for about 20 years. All they have left is the fighting rooster and the money that will come from it, but since feeding the cocker is costly, they themselves have to risk going hungry. Finally, the colonel sees that the rooster has been taken from them without permission and taken to fight. Colonel, who does not allow this, gives up fighting the cocker. His very sick wife and old colonel somehow tried to struggle with poverty in these lives, the author explained this very well. There was a tense atmosphere in the book. My score is 8.
John Taylor is an English computer programmer. He lives in Budapest, Hungary, with his wife, Andrea, and his daughter, Kati.
One day, John is very surprised. He sees a man who looks exactly like him. This man is his doppelgänger (a double). John sees this man many times, but the doppelgänger never speaks. John is worried and confused.
John tries to find the truth about this mysterious man. He does some research and asks people questions. His wife, Andrea, is worried about John because he thinks about the double too much.
Finally, John learns the truth: The man who looks like him is not alive. He is the ghost of a Hungarian man named Janos Szabo. Janos Szabo died many years ago, in 1956, when he was brave and saved a woman and a child during an explosion.
Janos Szabo's ghost did not come to hurt John. He came to warn John. The ghost shows John that his wife and daughter, Andrea and Kati, will be in danger near the place where Janos died.
John understands the message. He is very determined and brave. He takes action and saves his family from the danger. The book shows that love and courage are strong enough to protect the people we love, even from death or danger.
Kitabın Türkçeye Doymakbilmez olarak çevrilmesini çok sevdim. “She’s Always Hungry” ifadesi zaten doyumsuzluk, arayış, tatminsizlik gibi temalar taşıyor ama “Doymakbilmez” kelimesi hem kulağa keskin geliyor hem de hikayelerin altındaki o bastırılmış açlığı, duygusal ve bedensel açlığı çok iyi yansıtıyor. Hamdi Akçay’ın da ellerine sağlık, bu güzel kapak tasarımına değinmeden geçemem.
En çok etkilendiğim hikayelerden biri “Kof Kemikler” oldu. İnsanın kendi bedenine yabancılaşması, neredeyse fiziksel bir tedirginlik düzeyinde hissettirdi. Dilindeki soğukkanlılık, anlatının ağırlığını daha da artırıyor.
“Benimki Gibi Bir Vücut” ise başka bir şekilde çarpıcıydı. Kadın bedeniyle kurulan ilişki, toplumsal baskı ve kişisel kabulleniş arasındaki gelgitleri içten bir sesle anlatıyor. İtiraf gibi. Belki de bu yüzden bu kadar etkili.
Ve “Kitlesel Yok Oluş”.
Bu hikaye tek başına bir kitap olabilecek kadar güçlü.
Her hikaye bittikten sonra biraz daha fazlasını istedim (çoğunlukla :>). Okudukça doyulmuyor, çünkü her hikaye biraz daha fazlasını düşündürüyor. Bittiğinde bile o açlık hissi devam ediyor, tıpkı Clark’ın karakterleri gibi.
İlk hikaye çok iyiydi ve geri kalan hikayeler de öyle devam edicek sandım hiç öyle devam etmedi. O yüzden 125’lerde bitirdim artık diye varsaydım o yüzden okudum sayıyorum. Her hikaye korku hikayesi bile değildi yani neydi anlamadım. Biraz hayal kırıklığı oldu. Çok heyecanlı başlamıştım.
