Yusuf Meral
@hurdaci
Ortaçağ loncaları kendilerine "gizemli" bir görünüm vermeye özen gösterir, öyle kalmak isterlerdi. ...
Örneğin Bologna'lı Borghesano'nun 1272'de icat ettiği ipek atma makinesi (ki Bologna ipek endüstrisinde ortaçağların sonlarına doğru geniş ölçüde kullanılmıştır) 1538'e gelinceye dek gizli tutulmuş, Bologna dışında bilinmemiştir. Makinenin yaygınlık kazanması, 17. yüzyılda bir İngiliz'in, gizli tutulan tasarımı hileyle ele geçirmesinden sonra olur.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bilim tarihini anlamamıza en büyük engel, evrenin doğasına ilişkin çağdaş görüşlerden kendimizi kurtaramayışımızdır.
Michael Faraday (1791-1867)Bilim
Amper denilen akım şiddeti birimi, bir saniyede 0,0011183 gram gümüşü serbest hâle getiren akım miktarı olarak tanımlanmıştır. Elektrokimyanın gelişmesinde Faraday'ın rolü bununla bitmez. Bugün kullanılan terimlerin birçoğunu ona borçluyuz: Elektrik akımı geçirerek bir maddeyi bileşimindeki elementleri ayırma sürecine "elektroliz", çözülen maddeye "elektrolit" adını verir. Elektrolit içine konan iki levhaya "anot" ve "katot" diyerek pozitif akımın birinciden ikinciye doğru olduğunu belirler. Birincisinde toplanan çözeltiye "anyon", ikincisinde toplanan "katyon" veya ikisine birden "iyon" der.
Newton hakkındaki son sözü onun çapında bir bilim adamı olan Einstein'a bırakıyoruz:
Doğa, harflerini zahmetsizce okuduğu açık bir kitaptı onun için. Gözlem verilerini düzenleme açıklama için kullandığı kavramlar, yaşantıdan, planlayıp gerçekleştirdiği mükemmel deneylerden, kendiliğinden oluşuyor gibiydi. O, bir tek kişide deneyciyi, teorisyeni, teknisyeni ve daha da önemlisi, yaratıcı sanatçıyı birleştirmişti. Önümüzde güçlü, güvenilir ve tek başına dimdik duruyor daima.
Herakleitos'un çok önceleri söylediği gibi, evrenin işleyişine esas olan ölçüler gizlidir; bilimsel araştırmanın amacı bunları gün ışığına çıkarmaktır.