Günün birinde uyandım, yatağımda doğrulup oturdum ve gülümsedim. Artık en ufak bir acı çekmiyordum ve birden doğru insan diye bir șeyin olmadığını idrak ettim. Ne yeryüzünde ne de cennette. Öyle biri, öyle tek bir kişi yok. Sadece insanlar ve her insanın içinde bir tutam doğru insan var ama kimsede, bizim diğerinden beklediğimiz ve umduğumuz șey yok. Kusursuz insan diye bir sey yok ve o mutluluk veren, harikulade tek adam aslında hiç var olmadı. Sadece iclerinde ışık kadar moloz da olar insanlar..
İnsanın kendi doğasına aykırı yaşaması, insanüstü bir gayret gerektirir. Dişini sıkarak mutlu olmaya çalışıyordu. Gergin bir halde rahatlatmaya, uyumlu, tasasız ve güven dolu olmaya çabalıyordu
Vicdanımız kuruyor. Babalarını erken kaybetmiş yetim çocukların masum başlarını koyacakları göğüsler çoktan çöktü, farkında misinız? Göğüs çoktükçe zulum tepemizde kalıyor. Kavisli ve dolaşık geçmişimizse bozuk düzenimizin telleri olmuş. Duyduğunuz sesler bu yüzden içli ve bu kadar derinden geliyor