Bu saplanma halini iyi biliyordum. Kötü bir şey olur ve büyür, büyür, aklımı ele geçirir. Başka hiçbir şey göremez, duyamaz olurdum. Hayat bir tren gibi gelip geçer önümden. Ben istasyonda, karanlık bir balonun içinde onun uzaklaşmasını seyrederim.
Bir yerin yaralandığında tabii ki sabah akşam orayı düşünmeyeceksin. Ama yaralanmamış gibi davranmaya, incinmiş yerin üstüne abanmaya devam edersen de sızına yeni sızılar eklersin. Biliyorsun, insan kolay yaralanıyor. Sonra çareyi doktorlarda filan arıyor ama yaralanan sensen eğer kendine önce kendin merhamet edeceksin.