Müşkülpesent B.
@huysuzzade
16 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Ankara'da üç bozkır çiçeği :)Edebiyat
Selçuk Baran, insan ilişkilerinin karanlık yanlarına odaklanmakla kalmayıp insanın kendisiyle ilişkisinin de çok daha karanlık olduğu gerçeğini hatırlatıyor bu romanda.
Ankara'nın bir memur kenti olmasının karakterlerin duygularına nasıl soğuk esintiler getirdiğini ve bozkır toprakları gibi insanların da duygusal anlamda nasıl çoraklaştığını anlatmakta sevgili Baran.
70'li yılların Ankara'sına bu kadar yalın ama olabildiğince yalın, duru ve akıcı Türkçeyle yolculuk ettim. Selçuk Baran'ın bilinçli tercihidir bu. Yoğun tasvirlere boğmadan, yerinde ve noktasında anlatıyor Seyfi, Nurten ve Müfit'in ruh hallerini. Gözlemini çok güçlü buldum.
En çok dikkatimi çeken şey, kadının yaşadığı zorluklarına rağmen ısrarla kendi ayakları üzerinde durması. Yazar, Nurten figürüyle erkek egemen bir toplumda, özellikle de iş yaşamında kadının saygınlığını korumasının güçlüğüne dikkat çekerken feminist aşırılığına kaçmıyor. Kadın - erkek ilişkisinin arasındaki soğukkanlılığını iyi yansıtıyor.
Selçuk Baran, öyküleriyle, romanlarıyla güçlü bir ruh hali tasvircisi olduğunu gösteriyor. Umarım kıymeti, değeri yakın zamanda çok daha iyi anlaşılır. :)
Mükemmel bir emek.Edebiyat
Necip Tosun harika bir araştırmacı. Kendine özgü yorumuyla dünya romanlarında dolaştırıyor bizi. Okuduğum kitapların hakkında 'hiç bu yönden düşünmemiştim, şu açıdan bakmamıştım' diyerek aydınlanma yaşadım. Yazarlara, roman tekniklerine değinmesi kitapları daha çok anlaşılır kılıyor.
'Dünya Romanında Türk İmgesi' bölümü en beğendiklerimden. Klasikleşmiş romanlarda Türkler, nasıl anlatıldı, nasıl yazıldı çizildi sorularına roman örnekleriyle yanıtlıyor Necip Tosun.
Dünya romanlarını ve incelemeleri seven herkesin okuması gereken bir kitap. :)
İlginç fakat yetmedi.Edebiyat
Büyülü gerçekçilikle yazılan bir kitap duydum mu hemen alır okumaya başlarım, tıpkı Geceden Beri'yi duyup çabucak okuduğum gibi.
Romanı okurken belli ki feminist bir çizgisi var diye düşünüyordum ki Elif Demirel'i araştırdığımda gerçekten feminist kimliği varmış. Bu güzel bir şey ancak romanda kullandığı metaforlar, anlatmak istedikleri güçlü gelmedi bana. Erotizminden de bir şeyler katmış ancak o sahneyi okurken dilinin ergen günlüğüne yakın buldum. Erotizm metnini daha uç, daha edebi bir dille yazabilirdi.
Gece karakteri çok enteresan. Yabancı değil bana. Yan karakterlerle olan diyaloglarını daha gerçekçi, okurken göze batmayacak şekilde olmasını isterdim.
Postmodern anlatıyla büyülü gerçekçilik köprüsü biraz zayıf bu kitapta.
Kadınların üzerinden toplumsal mesajlar veren romanlar, git gide dağ gibi büyüyor. Farklı şeyler okumak, görmek, hissetmek istemiştim. Geceden Beri de toplumsal mesajlar veriyor. Şiddete uğrayan kadın, değer görmeyen kadın, aşağılanan kadın...
Sevdiğim Gece karakterinin mistik atmosferinde daha derin, çarpıcı hikâyeler beklerdim.
Yazarın okuma kültürüne birikim kattıkça daha güzel şeyler çıkaracağına eminim. :)