Abdullah ibni Abbas Radıyallahu anh, taatler ve masiyetler için şöyle der:
"Taat; yüze güzellik, kalbe nur, bedene kuvvet ve müminlerin kalbinde sahibine sevgi olarak karşılık bulur
Masiyet; yuzde çirkinlik, kalpte karanlık, bedende zayıflık ve müminlerin kalbinde sahibine buğz olarak karşılık bulur."
Hasan-ı Basri bir ayet-i kerimeyi" okuduğunda duygulanıp şöyle söylemiştir:
"Onlar, Allah'ın yanında değersizleştikleri için, Allah onlara günah işleme fırsatı verdi. Eğer onlar Allah'ın katında degerli olsalardı, Allah onları günah işlemekten korurdu."
Allah bir kula değer verdiğinde onun utanmasını istemez. Kıyamet Günü'nde başını öne eğecek masiyetlerden onu muhafaza eder. Ancak bir insan, Allah katında değerini yitirmişse onunla masiyet arasındaki
koruma kalkanı kalkar. Günah işledikçe önce semada, sonra yeryüzünde değerini/izzetini kaybeder.