Di şefeqa sibeheke sar de Min baskên xwe da bayên tuj Çend hêvî rijand çemên Dîjleyê? Ji ber ku bigêhînin te Û di aso ên xeyalên xwe de Min evîna te xemiland Ji ber ku evîna te Sedema jiyandina min a pêşerojê ye
Tu çûyî, roj ne ma, Ez mam, dil bê deng. Li ba xewnan navê te, Hêvî dibe reng
Kurdî
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gelek qehreman hebûn Li ser soza xwe man Xwe feda kirin û çûn Li paş xwe hêvî hiştin
Kurdî
Yarabbi şikir Başûr ê Kurdîstanê heye go Xwedê neke tine bû ya , em hemû naha zû da dîn bibûn em dîn nebûna jî emê bê hêvî bûnê û ji kerba xaînan ji xwe ji dil diçûn . Li Zaxo ( Rojên şal û şepik ) Kurd carek dîsa nîşan da hê hêvîyên me geş e û daxaza dilê me yeke .
Kurdî
Ne rast ne şaş
Rojek tehl û rojek şêrîn Demek xem û demek şadî Wexte kî barê giran û wexte kî barê sivik Şevek dil bi êş û şeve kî dil bi şahî Xewnek bi tirs û derew û xewnek bi hêvî û bawerî Jîyanek tirş û tehl û jîyanek bûka baranê Dinyayek pûç û vala û dinyayek tijî û giran buha Mirovê şaş û mirovê rast Hêstên vala û gotinên wek bûka xemilî Rihê tarî û rihê linoey ronahîya xwe Dawî mejîyên tevşo mevşo
Kurdî
Dilê min wek çiya ye, Bêdeng lê bi hêvî ye. Roj diçe, şev tê, Evîn her tim dijî ye.
Kurdî