"Dışarıdan nasıl göründüğümü bilmiyorum; fakat kendime göre sadece, önünde gerçeğin engin okyanusu keşfedilmemiş halde uzanırken deniz kenarında oynayan, arada sırada sıradan olmayan düzgün bir çakıl taşı ya da güzelce bir deniz kabuğu bularak oyalanan bir çocuğum."
Zafer ya da yenilgi... Aslında hiçbir anlamı yok bu sözcüklerin. Hayat aslında içine alıp eritmiş bu tümceleri, birbirine karıştırmış ve aynı sahneye salmış, sonra da ortaya çıkardıkları oyunu izlemeye başlamış.