Bu kitapta yazar Baek Sehee, distimi (hafif seyreden ama kronikleşmiş depresyon) ile mücadelesini, psikoloğuyla yaptığı seans kayıtları üzerinden bize aktarıyordu fakat kitabın sonlarına doğru kendi iç dünyasındaki farkındalıklarını ve çıkarımlarını paylaştığı kısımları, psikoloğuyla olan konuşmalarından daha açıklayıcı ve anlamlı buldum, bu bölümde kendi içinde bir kabulleniş ve anlamlandırma evresine dönüşüyor gibiydi.
Genel akışında özsaygı düşüklüğü ve buna bağlı olarak çevresiyle yaşadığı tatsız durumlarda anlamlandırdığı hep yada hiç davranış dürtüsüyle mücadelesinden bahsediyordu.
Bu kitap nasıl iyileşilir rehberi değil fakat bazı insanların iç dünyasından parçalar bulabileceği ve farkındalık oluşturmasını sağlayacak bir kitap bence.
Son olarak yazarın yakın zamanda beyin ölümünün gerçekleştiği ve ailesinin onayıyla organlarının bağışlandığı haberini okumuştum. Kendi yaşam mücadelesini kazanamamış olsada umarım huzurla uyur…
Yasemin OruçÖlmek İstiyorum ama Tteokbokki de Yemek İstiyorumBaek Se-hee