Erifila- Bu zavallının derdi nedir acaba? Nende böyle gözlerini hiç kırpmadan bakıyor bana? Ya ben? Neden burada çakılı kaldım? Galiba korkudan kımıldayamıyorum. Onun bakışı allak bullak etti beni.
Floriano- Üzüntü güzelliği yitirirse sarsılır varlıklar. Ne yazık ki, bu kızın da bütün akıl yolları tıkanmış. Kalıp bütün güzelliği ile ayakta duruyor ama.
Erifila- Bu zavallı mutsuz adam; içi bilinmedik zehirle dolu altın bir kap gibi… Oysa aşk iksiri dolu billur bir kase olabilirdi.
Floriano- Burada bu berbat yerde, bir sevgi tanrıçası hücre mi paylaşacak benimle… Onu görünce nasıl sarsıldığımı anlayabiliyor mu acaba?
Floriano- Ey Aşk Tanrısı Cupido! Sapladığın bu ok hangi ay ışığında böylesine sarhoş oldu?
Erifila- Ah, konuşabilsem onunla! Nasıl oluyor da bu deli bu kadar hoşuma gidiyor benim? Kul kurban olmak istiyorum ona… Belki de buraya haksız yere tıkmadılar beni.
Floriano- Delilik, bakışlarını bulandırmış bile. Kaldırın güzel başınızı, güneşe bakın, üzmeyin onu; o gülümsüyor size, görmüyor musunuz?
Erifila- Bir deli gibi konuşmuyorsunuz?
Floriano- yanılıyorsunuz. Sizi görünce kaybettim aklımı! Bugünden sonra da söz veriyorum göreceksiniz, tam bir çılgın gibi davranacağım