İrem

İrem
@i_pleinelune
okuyorumokuyorumokuyorum instagram.com/i_pleinelune
sonsuza kadar eğitim:medical student
22 Haziran 2002
15 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Her şeyi iyi yanından görmeyi kim öğretti bize? Acıyı görmeyen insan, umutsuzluğu yaşamayan, iliklerine dek kederin işleyip yaralamadığı bir insan, mutluluktan, umuttan, sevinçten ne anlar? Göğü görmeden, denizi görmeden maviyi anlamaya benzemez mi bu? Bir güz düşünün ki Ömür hanım, ilkyazı olmamış, yazı yaşanmamış, böyle bir güzün hüznü hüzün müdür? Başlamanın bir anlamı varsa bitişi göze almak, bitişin bir anlamı varsa başlangıcı olmak değil midir? Yaşamı düz bir çizgide tutmak tükenmektir. Yaşamak zorunda olduğumuz şunca yılı aykırı uçlar arasında gezdirip geçirmedikçe, alışkanlıkların sınırlarını aşmadıkça zaman zaman, yaşamak nasıl yenilik olur tükenmek değil de?
Şiir
Reklam
ufakküçükyazılar
sımsıkı sarılmak istiyorum hayallerime, bazen elimden kayıp beni bırakmalarından korkuyorum, korkuyorum çünkü sanki sımsıkı tek sarılabileceğim hayallerimmiş gibi hissediyorum , kimi para peşinde, kimi rahatlık, kimiyse sadece anı değerlendirmenin peşinde, peki ben hangi yoldayım, neyi arıyorum, neyi kaybettim ki bulmaya çalışıyorum, emin olduğum tek şey peşinde olduğum hayallerim, belki de bu yüzdendir onlara sımsıkı sarılmam, yalnız hissettiğim her anda birden aklıma gelmeler, belki bu yüzden, ben hayallerime sımsıkı sarılmak istiyorum yeniden.
Düşünce
boşlukta asılı huzur
huzur buydu belki de sessiz, karanlık sadece saatin sesi yankılanıyor kulağıma minik minik duvar tıkırtıları içimde kocaman bir huzur ama bir o kadar da boşluk son geceden 1 gece önce bu evde ne gitmek istiyorum ne de bu huzuru bırakmak ayaklarının üstünde durmak kulağa hoş geliyor ama huzuru her defasında bırakmak işte o canımı en çok acıtan
Düşünce
' ben en çok bisiklete binerken yüzüme çarpan rüzgarı sevdim, ben en çok kitap okurken sayfaların burnumda bıraktığı kokuyu sevdim, karanlıkta, ay ışığında yürürken hissettiğim o güveni sevdim, ansızın kulağıma gelen o sesi, o haykırışı sevdim, ama en çok da bunları yaşarken ben yaşamayı sevdim. '
İnsan
'yoruluyoruz çoğu kez, bir kaplumbağa misali çekilmek istiyoruz kabuğumuza, sesler, gürültüler, kokular hepsi tek tek rahatsız ediyor durmaksızın, uzaklaşmak istiyoruz o andan, o zamandan, belki bir el bekliyoruz umudumuz olmadığı kadar bu karanlıktan çekip alacak, sadece bekliyoruz, gelir ya da  gelmez, bekliyoruz. '
İnsan
Reklam