Beni dünya ateşine atan, dilime yüzlerce yalım verdi..Altı yanımı da ateş yalımları sarınca bir ah ettim; eliyle hemen ağzımı örttü.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
...Sana gönlümü de vermiştim, gözümü de, canımı da; sen de alıp gitmiştin hani; fakat ne yapayım, kısmetin değilmiş.
Canına derd olana can deme, ekmeğin-azığın bile olsa haram say onu kendine.
Bir sevgili ki yanında gül ile diken bir; onun mezhebinde Mushaf’la zünnar aynı...Niçin o sevgilinin gamını yiyelim ki ona topal eşşek de bir, rahvan at da.
Hava, bir gün yüzünü ekşitti, bulutun gözleri yaşlandı mı, bu ağlayış, dalların-yaprakların, meyvelerin gülmesi içindir.