İlter’in
gülüşünde aşkını demliyordu Feride. Onun gülüşüyle bazen
ateşin ortasına düşüyor bazen de alnından vuruluyordu. O
gülünce sonsuza doğru yayılan gözlerindeki bütün boşluğu
kendisiyle dolduruyordu. Feride için bütün yolculuklar İlter’e
doğruydu. Cebinde içecek son bir dal sigarası var, Muavin
birazdan İlter’in gözlerine geleceğiz buradan gönlüne doğ-
ru ilerleyeceğiz deyip bulduğu boş bir koltuğa sızmış, Feride
camdan İlter’i seyre dalmış, şoför hiç değiştirmeden sürekli
aynı şarkıyı çalıyor, yolculuk bitmiyor. Böyle bir andı Feride
için.. Başkaları aşkını izah etmeye çalışırken Feride böyle bir
mantıksızlığa düşmüyordu. O mahur beste şimdi Feride için
çalıyordu; Eyşan Otel’de, İlter’in gözlerinde.