Varsın gök kubbesinin çapkın yıldızları bize ışık ve renk vermesin... Bakışlarındaki nur, gözlerindeki ışık, ebedi akşamların gün batımından daha eşsizdir benim için...
Şarap kokulu beyaz taşlar ve rüzgar dolu ufuklar bana kimsesizliğimin acısını söylerken seni, yalnız seni düşünmüş; tablalara yığılan izmaritlerin tesellisi içinde avunmuştum...
