Bir çiçek olsam, büyümeden solardım.
Güneşin yakıcı ışığı bana dokunmaz, yağmur olduğum yere yağmazdı. Tenime dokunan yağmur beni üşütür, güneş beni ısıtmazdı. Hislerime karışan hissizliğim beni solmaya mahkum ettiğinde ruhum baş aşağı kaldı. Çünkü benim mucizem yoktu, hiç olmamıştı, olmayacaktı. Mutlu son diye bir şey yoktu.