İnanca dayalı ahlak, iyilik ve kötülüğün ikisine de potansiyel olarak yatkın olan doğamızın, iyiliği seçmesi ve gerçekleştirmesi için ilahi bir amaçla desteklenmesi demektir. Geldikleri kaynağın aynı olması nedeniyle bozulmamış akıl ve din, birbirini destekleyerek insanın ulaşabileceği ahlaki seviyeyi en üst noktaya çıkarmaya çalışır.
İstisnai bir iyilik yapmak, kişiyi iyi ahlaklı saymamıza yetmeyeceği gibi yine istisnai bir durumda görülen sıra dışı bir hata, kişinin ahlakının bozukluğunu göstermez.