Ruken Şevval

Ruken Şevval
@iamruken
erleichda ve ben, büyüdükçe azalıyorum
Siirt üniversitesi
Van
Van
16 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Kafa toplama seansı 🎀
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.

Ruken Şevval

, bir kitap okudu
Puan vermedi·111 syf.·
2024 2. kitabı
Şu hayatta en çok kendime kırgınım Kimisine göre çok hafif bı cümle ama ben her aynanın karşısina geçip yüzüme bakarak bu cümleyi tekrarladığımda içimde kopan birşeyler oluyor Neden böyle oldu senin kendinden önce kırılman gereken çok insan var hayatında, daha onlara kırgınlıklarini ifade edemezken kendine nasıl bu kadar acımasızca davarabiliyorsun. Daha onlardan hesap soramazken kendini nasıl bu denli sorguya çekebiliyorsun. Ve yine dönüp dolaşıp ayni cümleyi tekrarlıyorum ama bu sefer çok farklı bı sonuçla karşılaşıyorum, seni yargılamayacak tek kişi sensin kimseye beni neden kırdin diye hesap soramazsın, beni neden bu şekilde incittin diye ona aglayamazsın. Ama o aynada gördüğüne her şeyi içinden geldiği gibi söyleyebilirsin çünkü bir tek o seni anlar. İçimde böyle bı duygu, his veya düşünce barındırmaktan hiç gocunmadim çünkü insanın asıl meselesi kendine bile itiraf edemediği gerçekler ile yüzleşmesidir ve ben de tam olarak hayatımın o evresindeyim. Hayati çekilebilir kılan tek şey kendini acımasızca yargılamaktan başlar... Kalemimden:)
Gel gelelim bize... Bitmişiz ama farkinda değiliz, tükenmişiz ama umursamiyoruz, sebebi ne diye sorsam bana cevap verebilirmisin? Bile isteye bu hale getirdim bizi diyebilirmisin? Bana o gözlerle yine bakabilirmisin? Elimi yine tutabilir misin simsiki? Ben varim, burdayim diyebilir misin? Peki ya ben , ben seni eskisi gibi sevebilir miyim? Sana karşi biriktirdiğim en saf duygularimi yine yeşertebilirmiyim? O gözlerinin içine bakabilirmiyim?
İnsan ve Duygular
Kaybetmeyi göze alabilen her insan biraz çirkefleşir Yapmaz dediginiz ne varsa yapar Çiçek açan kalbinizi kurutur Ona karşı biriktirdiğiniz en saf en güzel duyguları görmezden gelir Sizi hissizleştirir. Bı saatten sonra kendinizi bile sevemez hale gelirsiniz herkese oymuş gözüyle bakarsınız Artık kimseye besleyecek bir duygunuz, onu derinden sevecek bı kalbiniz, ve en önemlisi ona merhamet edecek bı yüreğiniz olmayacak. Peki bunların tek suçlusu bizi bu hale getiren insanoğlumudur? Bizim hiç mi suçumuz yoktu? Herkesi kendimiz gibi görmek bizim suçumuz degilmiydi? Herkese en güzel niyetimizle yaklaşmak bizim hatamız degilmiydi? "İnsanın hayati onun tercihlerine ve seçimlerine göre işler." Yaşadığınız herşeyden ders çıkarıp tecrübe edinin, yalnızca o zaman hayat çekilebilir hâle gelir... şevoliçe
Düşünce