Satırlarca yazdım
Seni sana anlatabilmek için
Cenneti de gör istedim cehennemi de
Öfkeyi de gör istedim bı çocuk masumiyetini de
Çetin kışı da gör istedim paha biçilemez baharı da
Seni sana anlatmak isterken kendimi kaybettim
Benliğimi yitirdim
Cehennemin en kuytu köşesinden yer edindim
Öfkenin esiri oldu bu yüreğim
Sabırsızlıkla beklediğim o bahar yerine
Kışın ayazına hapsettin bedenimi...
Şevoliçe
İyi ki adını Ahmet koymuşlar Mehmet olsaydın yanardın...
Daha şimdi bitirdim kitabı bu cümleye hiç takılmadan geçtim son sayfaları okumaya başlayınca başa sarıp sarıp bu cümleyi okudum inanılmaz bişey cidden çok güzel bı kitap şiddetle tavsiye ediyorum