Adam senin böyle ilk gündüzden
Sulayıp biçtiğin çayır çimen
Üç güne kalmaz tazelenir
Adam senin böyle kuşluk vakti
Ürküttüğün serçeler-iş olsun-
Akşama kalmaz unutur
Benim bir nokta kırılmışlığım
Gözlerimin ardında büyür durur
Aklım ıslıklarla türkülerle
Rüzgar saatleri evde tutamam
…
İnsan sevgisi zaman zaman yalnızlığımızın boyutlarını aştı,zaman zaman da insanlar yalnızlığımızı birbaşınalığımızdan daha derin,daha dayanılmaz boyutlara iteledi.O zaman kentin denizlerini izledik.Dalgaların köpüklerinin sonsuzluğu anımsattığı bir zaman ışığında.Kuzey rüzgarının mavi-yeşile bürüdüğü suların yüzeyinde.O kentte kimse mutlu olmadı,ama kimse de mutsuz değildi.Çünkü kimse inanmaz mutluluğa.O kenttesin.Bana kış mevsiminin ve ölümlerin şarkılarını bırakıyorsun.