Begüm
@ibegumy
Ya siz? Siz de kelimelerin büyüsüne inanır mısınız?
249 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Hayat yolculuğumda rehber edineceğim, tam anlamıyla bir başucu eseriydi. Seçilmiş hadislerin açıklandığı bu kıymetli kitap, daha önce vakıf olmadığım onlarca hadis-i şerifi öğrenmeme, bildiklerimi ise derinleştirmeme vesile oldu. Özellikle hadislerin bağlamını anlamamı sağlayan o eşsiz kıssalar, okurken en çok keyif aldığım ve kalbime dokunan bölümlerdi. Umuyorum ki öğrendiğimiz her bir hadis hayatımızda birer eyleme dönüşür ve öğrendiklerimizle hakkıyla amel edebiliriz.
İclal Aydın’ın yazarlığıyla tanıştığım ilk kitabı oldu bu. Ekrandan tanıdığım ve sevdiğim oyuncunun kaleminin de en az oyunculuğu kadar güçlü, samimi ve derin olduğunu görmek beni çok mutlu etti. Türkan, Dönüş ve Derya’nın hikayesine o kadar kaptırdım ki kendimi; sanki o evin bir köşesinde sessizce oturmuş, tüm o sevinçlere, hastalıklara ve kırgınlıklara bizzat şahitlik etmişim gibi hissettim. Aile olmanın sadece aynı çatı altında yaşamak değil, birbirinin kalbine sahip çıkmak olduğunu o kadar güzel anlatmış ki... İclal Aydın’ın diğer eserlerini de aynı keyifle okuyacağımdan, o dünyanın içinde yeniden kaybolacağımdan eminim.
İkinci kez anne olmama sayılı günler kala, bu kitap ruhuma en hassas yerinden dokundu. Charley’nin babasının gölgesinde kalıp "babasının oğlu" olmayı seçerken, aslında her zaman arkasında bir dağ gibi duran annesini ihmal edişi kalbimi sızlattı. İntiharın eşiğinden, araftaki o "tek bir güne" uzanan bu yolculuk; sevginin, pişmanlığın ve telafinin en dokunaklı haliydi.
Charley'nin hayatının ellerinden kayıp gidişi ve o arafta geçen gün; bize aslında sahip olduklarımızın değerini onları kaybetmeden anlamamız gerektiğini fısıldıyor.
Gerilim benim için sadece bir tür değil, bir tutku. "Çarpışma" ile bu tutkunun peşinden giderken kendimi ilginç bir labirentin içinde buldum. Kitabın büyük bir kısmında sebep-sonuç bağlarını kurmaya çalışırken zihnimin zorlanması, bu türden aldığım o zevki tetikledi. Ancak; hikayenin asıl vites yükselttiği yer son 50 sayfaydı. Bir kez daha anladım ki, sonu ne kadar geç gelirse gelsin, iyi kurgulanmış bir gerilim her zaman favorim kalacak.
Çehov’un bu altı hikayelik seçkisi benim için adeta bir "dinlenme" oldu. Kalın ve yoğun romanların ardından, zihnimi yormadan, sakin bir limana yanaşır gibi okudum. Çehov bir dünya klasiği olsa da, bu okuma sırasında bir şeyi tekrar fark ettim; ben öyküde kendi toprağımın sesini, Türk edebiyatının o kendine has samimiyetini ve dil lezzetini aramayı daha çok seviyorum.
