Selamlarrr. Öncelikle serinin 3. kitabını bu kadar geç okumuş olmaktan dolayı utanıyorum... Ama kitabıma ancak kavuşabildim. Ve yeniden Çevre Kahramanlarının maceralarını okuyabilmek çok güzeldi, bu sebepten ötürü de mutluyum. Neyse, gelelim kitabımızı incelemeye...
Öncelikle ilk iki kitapta olan Pelin karakterinin bu kitapta hiç olmaması (aslında sebebini biliyorum) üzücüydü. Kemal'in, İbibik ve Profesör Dodo'nun onu bu kadar çabuk unutmamaları gerekirdi. Yine de yeni gelen Ezgi karakterini de sevdim. Karavanda ailesiyle beraber yaşayan yeni karakterimizin resim çizme yeteneği var. Zaten Kemal'le de bu sayede tanışıyorlar. İleri Dönüşüm hakkında verilen tüm bilgiler en az geridönüşüm ve sıfır atık hakkında verilen bilgiler kadar yeterliydi ve herkesin anlayabileceği türdendi. Bu serinin en sevdiğim yanlarından birisi de keyifle okurken bilgilenebilmek. Böylece anlatılan her bilgi akılda daha çok kalabiliyor. Söylemeden geçemeyeceğim son şey ise "Rüyalar Ormanı İleri Dönüşüm Parkına" gitmeyi çok isterdim. Keşke parklarımız bu şekilde yenilense...
Bu incelememi de yine yazarın o sevdiğim sözüyle bitirmek istiyorum. Umarım, BİR GÜN HERKES ÇOCUK KİTAPLARI OKUYABİLECEK KADAR BÜYÜYEBİLİR...
Dayanamadım ve bugün de yazarın Çevre Kahramanları Sıfır Atık Peşinde kitabını bitirdim. Serinin ikinci kitabında Pelin ve Kemal, Profesör Dodo ve İbibik ile yeni bir maceraya atılıyorlar. Pelin ve Kemal yaz tatilinin tadını çıkartırken İbibik onların odalarının camına gelip Profesör Dodo'nun mesajını bırakıyor. Pelin ve Kemal, mesajı okuduktan sonra çok heyecanlanıyorlar ve Profesör Dodo'nun onlardan istediğini bulmak için çabalıyorlar. Sonunda aradıklarını bulduklarında bir hafta sonu aileleriyle birlikte Rüyalar Ormanı'na gidiyorlar. Çocuklar ailelerine çevrede biraz oyun oynayacaklarını söyleyip Profesör Dodo ve İbibiğin yaşadığı kavuğa gidiyorlar. Hepsi özlem giderdikten sonra Profesöre istediği şeyi veriyorlar ve böylece geçmişe gidebilmeleri için eksik olan parça tamamlanmış oluyor. Pelin, Kemal ve İbibik, Profesörün yardımıyla 1970'lere dönüyorlar. Gördükleri karşısında şaşkınlıklarını gizleyemeyen Pelin ve Kemal etrafı dolaşıyorlar. Ağaçlar yemyeşil, deniz masmavi, Rüyalar Ormanı tertemiz... Etrafta parkta oynayan neşeli çocuklar... Piknik yapmaya gelmiş aileler... Kimsede telefon, tablet yok. Herkes birbirleriyle muhabbet ediyor. Piknikte günümüzde kullanılan plastik tabak, çatal, bıçak yok. Onun yerine porselen ve evlerde kullanılan malzemeler var. Çocuklar pet şişelerden değil mataralardan sularını içiyorlar. Pelin ve Kemal gördüklerimizi günümüzde de uygularsak dünya gelecekte daha yaşanabilir bir yer olabilir diyerek yeniden günümüze dönüyorlar. Profesöre gördükleri güzellikleri heyecanla anlatıyorlar ve neler yapabiliriz diye soruyorlar. Bunun üzerine bir tiyatro oyunu hazırlamak akıllarına geliyor ve hızlıca hazırlıklara başlıyorlar. Hazırlıklar tamamlandıktan sonra yine bir hafta sonu Çevre Kahramanları aileleri ve arkadaşlarıyla beraber Rüyalar
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yazarı aslında 10 senedir tanıyorum. Kendisi çok yetenekli bir oyuncu aynı zamanda. Yaptığı tüm işleri severek takip ediyorum. Sezonlarca Sıfır Atık Belgeseli de sunmuştu. Bu konudaki bilgisinin gerçekten çok fazla olduğuna yürekten inanıyorum ve kendi adıma teşekkür ediyorum bu bilgileri çocuklarla paylaştığı için...
Şimdi biraz çocukları çevre konusunda bilinçlendirmek için yazılmış bu kitabın içeriğinden bahsetmek istiyorum.
Ana karakterlerimiz tabii ki çocuk. Pelin ve Kemal. Bir gün izci kampına katılıyorlar ve gittikleri Rüyalar Orman'ında onlara hiç beklemedikleri bir macera kucak açıyor... Çocuklar izci kampında çadırlarını kurduktan sonra oyun oynamaya başlıyorlar ve bu oyun sırasında aslında ormanın olması gerekenden daha kirli olduğunu fark ediyorlar. Başta ne olabilir ki sonuçta insanlar atmış bize bir zararı yok gibi düşünseler bile bu düşüncelerinin yanlış olduğunu anlamaları uzun sürmüyor. Kocaman bir çınar ağacının kavuğu ilgilerini çektiğinde Pelin ve Kemal kavuğun içine girerek keşif yapmaya başlıyorlar. Orada yaşayan Profesör Dodo Kuşu ve onun sakar mı sakar yardımcısı İbibik kuşu ile tanışırlar. Profesör Dodo çocuklarla gelecek hakkında konuşur ve onların geleceğe gitmelerine yardımcı olur. Fakat Pelin ve Kemal için gelecek hiç hayal ettikleri gibi değildir. Gelecekte Rüyalar Orman'ında ne ağaç kalmıştır ne de orada yaşayan sevimli hayvanlar... Deniz adeta bir atık yığınına dönmüştür. Hava kirliliği artmış ve artık dünya yaşanmaz bir hale gelmiştir. Bu sırada Güneş adında bir çocukla karşılaşırlar. Onunla konuşurlar ve sonunda günümüze dönerler. Ama Pelin ve Kemal gördükleri karşısında hem üzgün hem de mutsuzlardır. Çevre için ne yapabiliriz diye düşünürler ve akıllarına tek gelen şey izci arkadaşlarıyla konuşup ormanı atıklardan temizlemektir. Bu
Fantastik görünümlü başarısız romans
Korkunç bir kitapla daha geldim. Son zamanlarda bu kadar negatif salmak istemesem de maalesef kötü kitaplar üst üste geldi. Madde madde eleştirilerimi yazacağım, bu arada kitapta yarıdan sonrasını atlayıp sona geldim çünkü dayanamadım.
1) Yazım ve cringelik. Bir kere edebi olarak yazım çok idarelikti, ancak ortalamaya yakın yani öyle edebi bir zevk beklemeyin. Ayrıca anlatılan dünya orta çağı andırsa da sadizm, freak başta olmak üzere 21. yy postmodern edebiyat okuyormuş gibi hissettiren kelimeler vardı. Wtf?
2)Edisyon ve düzenlemenin olmaması! Yahu 6. basıma gelmiş hiç mi biri bakmadı bu kitaba? Diyaloglar aynı satırda, cümlelerin yarısı aşağı kaymış, kelimeler wattpadden çıkmış gibi ayrık yazılıp öyle unutulmuş. O kadar zam yapmayı bilip ne bastığınıza bile bakmıyorsunuz be ayıp Dex yayınları.
BUNDAN SONRA SPOILER İÇEREBİLİR.
3) İsimler ve türler klasik ve basit. Sonunda olayların vampir ve kurt adam savaşına dönmesine ne demeli? Ama sona kadar yok Yükselmiş, yok Alçalmış, yok Craven. Yine kronik hayal gücü eksikliğinden mustarip bir eser daha.
4) Tekrar edilen kelimeler. Ay gerçekten içimizin şiştiği kısma geldik Maiden’ı Bakire olarak çevirmişler ve iki sayfada bir dünyayı kurtaracak Bakire aşağı Bakire yukarı Yether diye çığlık atmak istedim.
5) Evrenin yokluğu. Ne ülkenin düzgün detaylı tasviri var ne statükonun ne halkların ne kızın yaşadığı saray mı kule mi haltsa onun! Hiç! Boşlukta kızımızla beraber cinsel gerilim yaşadığı korumasının peşinden oradan oraya koşturuyoruz
6) Karakterlerin kartonluğu. Cidden ne ana karakter (FMC) ne arkadaşı/yancısı Tawny, ne Vikter ne dükler düşesler. Ölenlere üzülmüyorsunuz, karakterlerle bağ kuramadığınız için başlarına gelenleri merak etmiyorsunuz.
7) Olay olmaması. Plot yani olay örgüsüne ait bi kaç şey var heralde
Olmayan Kuşlar Ansiklopedisi'ndeki kuşlar gerçek hayatta yok mu yani dedirten çok güzel masal tadında ve aşırı akıcı bir kitap. Ece Temelkuran'ın masalsı anlatımı ve M.K. Perker'in anlatılan kuşu birebir resimlemesi kitabı okurken yaşatıyor.
Hatta okurken dedim ki; Kuşlarla ilgili bir sempozyumdayım. Ece Temelkuran kürsüde arkada barkovizyonda M.K. Perker'in resmettiği kuşlar. Ece Hanım anlatıyor biz şaşırıyoruz, yaaa nasıl da bize benziyorlar. Yoksa biz mi onlara benziyoruz? :)
Kitabın içerisinde otuz beş farklı kuş var. Ben en çok Şapşal Serçesi, Geçmiş Gün Leyleği, Taçlı İbibik, Mösyö Baykuşu, Uyku Sakası, Dertli Akbaba ve Kafes Kuşu bölümlerini sevdim.
Kafa yoran kitaplar okuduktan sonra biraz sakinleşmek istiyorsanız ya da uzun süre kitap okumadım akıcı keyifli bir kitap olsun derseniz bu kitap o kitap :)
Keyifli okumalar...
"Ağrının Ulağı" Üzerine
“Ağrının Ulağı” Şair Ahmet Tepe’nin Mart 2020 tarihinde okurlarıyla buluşturduğu ilk şiir kitabı. Temmuz Edebiyat etiketiyle okurlarıyla buluşturulmuş. Yirmi sekiz şiirin yer aldığı kitap, seksen sayfa hacmindedir. Şairin; kitabı, anne ve babasına ithaf ettiğini görmekteyiz. Şairin, bütün bu şiirleriyle sesini, biçemini yakaladığını ve okurlarına, okuma ritmi taşıyan şiirler sunduğunu söyleyebilirim. Tabiat tasvirlerinden mülhem, pastoral şiirin tadını da taşımıyor değil. Ayrıca mavi renkli, sanatsal bir at görselinin kitap kapağında yer alması, okurun dikkatini celp etmektedir.
Kitabın, arka kapak “Sarışın Ölüm” şiirinin bir bölümünü paylaşmak istiyorum izninizle. Bu vesile ile hem şairin dilini, biçemini görmemize hem de kapak görseli olan mavi at sembolü ile bağı anlamamıza yardımcı olacaktır. Ayrıca şairin şiirini daha şümullü tanıma imkânı bulacağız. “Köye zamansız gelmiş mavi boncuk bir ölüm/ Bulaşır kemiksiz geceye çıkıp masaldan/ Yine taş edecek kış rüyalarını ocak ayazı/ Sahipsiz kendi başına kalmış çiğ sözcükler/ Sanırsın bir harami dalmış kelamın evine/ Yollarda kalmıştır baharın çalışkan bakıcısı/ Uçurum kenarında küheylan eğiten bir adam/ Bir adım gerisi zemheri berisi bir tas baldıran/ Gecenin kıyısında biriken bir yere tutunamayan/ Esrik bir rüyanın içine düşer kayalar kara çalılar/ Masallarla süslü sözcükler açar dilinde/ Odadan odaya dolanır delişmen kahkahalar/ Ve ölüler de güler birden ürperir ardıç kuşları.” Şeklindedir. Bununla birlikte hafızamda yer edinen, hafızamın peşi sıra yürüyen imge ve şiir bölümlerine de bir göz atacak olursam; “Aklını paraya ilikleyenler”, “Eski ayazların büyüttüğü fidanlar”, “Ekranlara bakarak ağlıyordu şehir”, “Dağa koşuyordu yağmurlar”, “Sonra mutlulukları bir evimin odası kadar” şeklinde
