Yaşamak zor. Bebek ilk nefesini acı içinde alır , yaşlı bir adamsa son nefesini acı içinde verir, o güne kadar yaşadığı her günde acıyla yoğrulmuştur üstelik, yine de ölümün açık kollarına gözleri arkaya, hâlâ yaşama bakarken yürür, son nefesine kadar böyledir bu. Ölüm merhametlidir. Bizi asıl acıtan hayat ve hayatın içindekilerdir. Yine de hayatı sever ölümden nefret ederiz. Bu çok gariptir.