Toprak
Vicdanları, kalpleri, akılları ile yolculuk edenleri, hangi dünya metası mutlu edebilir ki? Sırtında umudu taşıyanların beli bükülmüştür. Yüreği buruk, aklı şaşkın, gözleri sönüktür. Belki bükülenler, hayatın aynasına boyunlarını kaldıramazlar.. Kim kendini görmek istiyorsa; aynaya değil, toprağa baksın.. Kim kendini dinlemek istiyorsa, toprağa yaslansın..
Toprak acıyı dahi filiz eder. Tohumu göğe, insanı kendine erdiren toprağa sığınmak acılarımızı neşeye çevirip, yeşillendirecektir.
Topraktır umut. Sonsuzluğun kapısı, insanın tabusu, tapusu yine topraktır. Kainatın sathıdır toprak. Aşılamayan, geçilemeyen, yenilemeyen izzet yine toprakta..
İbrahim Yazıcı