Mustafa İnan, "biz ziyan olmuş bir nesle mensubuz" diyordu, Arkadaşlarının çoğu, bunun bile farkında değildi. Okulu bitirmek ve hayata atılmak ve insan gibi yaşama şartlarına kavuşmaktan başka bir şey düşünemez olmuşlardı. Artık bu Leyli Meccani yaşantı bitmeliydi; artık, herkesin kendi başına bir evi olmalıydı; artık, kendi odalarında uyumak gibi masum bir ihtirasın peşindeydiler. Artık, eli yüzü düzgün bir 'hayat arkadaşı' bularak düzenli bir hayat sürmek istiyorlardı; daha fazla ziyan olmak istemiyorlardı.
tercüme birkaç kitapla ve derste anlama telaşı içinde tutulan notlarla ve her yıl tekrarlanan "Beylik" konularla ve her yıl tekrarlanan basmakalıp örneklerle Mühendislik gibi ağır bir öğrenimi yürütmek çok zordu.