"Ya ordumumuz babacığım , ya ordumuz " diye haykırdı.
Babası başını salladı :
"Heyhat yavrum , heyhat ... Artık o bir efsane ... Topla , tüfekle savaş olmaz . Ruh ister maneviyat ister . Arık orduda ortak bir ruh olmadığı , maneviyatın iflas ettiği anlaşıldı.
“Milletlerin hayatına gelince… Mesela Türklük… Dünya durduğu müddetçe Türklük yaşayabilirdi. Asıl önemli olan bu milli hayatın, gelenekleriyle, mukaddesatıyla, adetleriyle, şanlarıyla, şöhretleriyle, kısaca tarihi ile yaşamasıydı. Yoksa bir insan yetmiş yıl tembel, esir ve rezil bir hayat yaşamakla övünemezdi. Büyük bir millete, şanlı bir kavme, büyük bir vatana mensup olmak ve onun yolunda ölmek… Övünülecek şey buydu…”
Ve bu memlekette kendisi gibi tarihinin büyüklüğünü, mazisinin şerefini, dedelerinin şanını bilmeyen, inkar eden, milliyetinden utanan ne kadar Avrupalılaşmış renksiz vardı?