Nayan
@ibrahimP
119 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Maksim Gorki'nin Tolstoy hakkında tespitleri
Sorularında amansız, cevaplarında ise çekingendi, bütün bilge kişiler gibi. Öfkelendi mi birden kafasında yumrular belirirdi; kulakları da oynamaya başlardı. Çehov'u severdi. Canı gibi sevdiği Anton Çehov için : "Tıp bilgisi ayağına dolanıyor, doktor olmasaydı daha da iyi bir yazar olurdu." Kadınlar konusunda söylediklerinden her zaman tiksinmişimdir- ağza alınmayacak ölçüde "kaba" şeyler söylerdi, sözlerinde bir yapmacıklık, içtenlikten yoksunluk sezilirdi, çok da kişisel şeylerdi üstelik. Bir kez de incinmişti sanki, ne unutabilir ne de bağışlayabiliyordu. Karşılık vermek işine gelmedi mi "o başka şey" derdi her zaman. Tolstoy bana hep edebiyat konusunda konuşmaktan pek hoşlanmayan ama bir yazarın kişiliğine candan ilgi duyan bir kimse olarak görünmüştür. "Tanıyor musun onu? Ne biçim bir adam? Nerde doğmuş?" sorularını sık sık işitirdim ağzından. Hemen hemen bütün düşünceleri garip bir ışık tutardı sözü geçen kişiye.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Maksin Gorki'nin Tolstoy'un ölümünü öğrenişi
Lev Tolstoy öldü. Yüreğime çöktü acısı: Acıyla, öfkeyle ağladım, şimdi de yarı çılgın bildiğim gördüğüm haliyle gözümün önüne getirmeye çalışıyorum onu. Şimdi ise bir öksüz olduğumu duyuyorum, ağlıyorum bu satırları yazarken- daha önce hiçbir zaman böylesine avuntusuz, böylesine korkunç bir umutsuzlukla ağlamamıştım. Şimdi, bir kez olsun görmek istiyorum onu- oysa hiçbir zaman göremeyeceğim.
Tolstoy çoğu eserini beğenmiyor ve taklit olarak görüyor.
Savaş ile Barış için kendisi : "Yapmacık bir alçakgönüllülüğe kapılmadan söylersek, tıpkı bir İlyada gibidir." demişti. M. Y. Çaykovski de aynı sözleri Çocukluk, İlkgençlik, Gençlik içi işitmişti onun ağzından.
Tolstoy kendi mutluluğunun kaynağını söylüyor.
Halife Abdurrahman, bütün yaşamı boyunca topu topu on dört mutlu gün görmüş, oysa ben, gördüğüm mutlu günlerin daha az sayıda olduğunu çekinmeden söyleyebilirim- çünkü hiçbir zaman kendim için, kendi benliğim için yaşamadım, yaşayamam- gösteriş için, başkaları için yaşıyorum ben.
Maksim Gorki, Tolstoy'un mutlu olmadığını söylüyor
...Ama o hiçbir zaman mutlu değildi, hiçbir zaman, hiçbir yerde; Adım gibi biliyorum bunu: Ne "bilgelik kitaplarında" ne "bir atın sırtında" ne de " bir kadının kollarında" buldu " yeryüzü cennetinin" bütün tatlarını.