Sık sık onun, ruhunun ta derinliklerinde öbür insanlara direngen bir umursamazlıkla bakan bir kimse olduğunu düşündüm: O, hepsinin öylesine yücesinde, öyle ötesinde ki cüce gibi görünüyorlar gözüne, etkinlikleri de gülünç, içler acısı geliyor ona.
Ara sıra Volga vaizi gibi hoşgörüsüz, kibirli biri oluveriyor. Ünü bu dünyada çan gibi çınlayan bir kimsede çekilmiyor bu davranış. Dün bana : "Ben senden daha çok mujik sayılırım, daha iyi duyabilirim bunu," dedi. Tanrım, böyle böbürlenmemeli, yapmamalı bunu!