İbrahim ÖZGÜRLER
@ibrahimozgur
Stanley Kubrick hayranı
Her anı kendimizle yaşıyoruz.
Ağaçtaki meyveleri değiştirmenize imkan yoktur.Sadece geleceğin meyvesini şekillendirebilirsiniz. Ama bunu başarmak için,toprağı kazmalı ve kökleri güçlendirmelisiniz.
Nereye giderseniz gidin,kendinizi de beraberinizde götürürsünüz.
Sizi şu andaki durumunuza kendi seçimleriniz getirdi. Aynı şekilde kalmak istiyorsanız,kendi yolunuzda gitmeye devam edin.
Fiziksel dünya,duygusal dünya,zihinsel dünya,tinsel dünya. Çoğu insan,fiziksel dünyanın diğer üçünün sadece bir çıktısı olduğunu asla anlamaz.
Bizler bir sebep sonuç dünyasında yaşarız. Parasızlık nasıl bir sonuç ise,parasal başarı da bir sonuçtur;sağlık nasıl bir sonuç ise,hastalık da bir sonuçtur;zayıflık nasıl bir sonuçsa kilo alışınız da bir sonuçtur.
Suçlamak,gerekçe yaratmak ve şikayet etmek ilaç gibidir. Sakinleştirici etkisi yapar.Başarısızlık stresini önler. Şöyle düşünün: Kişi,öyle ya da böyle başarısız olmasaydı,suçlamaya,gerekçe yaratmaya veya şikayet etmeye ihtiyaç duyar mıydı? Hayır.
Kendinizi,sunduklarınızı takdir etmezseniz,değerlerinizin tanıtımını yapmazsanız,verdiğiniz hizmeti insanlara tanıtmazsanız,kendi işinizde ya da temsil ettiğiniz işte diğer insanlar sizi nasıl tanıyacak ve nasıl büyük paralar kazanacaksınız?
Toplam parasal değeri oluşturan dört faktör:
1) gelir 2) tasarruflar 3)yatırımlar 4)sadeleştirme
Toplam net değerinizi kuruşuna kadar bilmek gibi bir politika geliştirin.
Parayı yönetme alışkanlığı paranın miktarından daha önemlidir.Elinizde olanı idare edebileceğinizi kanıtlayana kadar,daha fazlasını alamayacaksınız!!
Para kazanmak için akıllıca çok çalış,ama daha çok paranın senin adına çalışmasını sağla.
Pasif gelirin iki temel kaynağı vardır.
-sizin için çalışan paradır.
-sizin için çalışan bir iştir.
Pasif gelir yaratmak için zorlanmamızın üç nedeni vardır.
-Çoğumuz pasif
Ya kahraman olacaktım ya da çamur... ortası yoktu. bu öldürüyordu beni işte,çünkü çamurun içindeyken,ileride bir kahraman olacağımı düşünerek avutuyordum kendimi oysa kahraman,çamuru örtebilirdi:söz gelimi,olağan insanın çamurlanması utanılacak bir şeydi,ama bir kahraman çamura bulanamayacak kadar yüceydi,dolayısıyla çamura bulanabilirdi. ilginç olan,bende bu güzel ve yüce duygu kabarmasının özellikle rezil zamanlarımın en dip noktasında bulunduğumda gerçekleşmesi;kendini hatırlatmak istiyor gibi,dalga dalga gelmesi,ama ortaya çıkmasıyla benim rezilliğime hiçbir zarar vermeden geçip gitmesi,tersine,terslikleriyle onu sanki canlandırması,iyi bir sos yapmak için ne kadar gerekliyse o kadar kendini göstermesiydi.
Ben küçümsediğim olsun,kendimden üstün gördüğüm olsun karşılaştığım herkesin önünde bakışımı yere indiriyordum.Bu konuda deneyler de yapıyordum: Hiç değilse şu adamın bakışına dayanabilecek miyim? diye soruyordum kendime;zorluyordum kendimi,ama sonunda bakışını önüne indiren hep ben oluyordum.
Nasıl korktun değil mi! Gerçeklerden korktun! Ödlek!Oysa ben o pisliklerin hepsine aslında hiç de göründüğüm gibi bir ödlek olmadığımı göstermeyi çok istiyordum. Dahası korkudan zangır zangır titrerken üste çıkmayı,onları yenmeyi,kendime hayran bırakmayı,beni en azından,düşüncelerimin büyüklüğü,nüktelerimin tartışılmazlığı sayesinde sevmek zorunda bırakmayı hayal ediyordum.
