Dünya hayatı boyunca karşılaştığı büyük tehlikelerde, yakalandığı hastalıklarda, maruz kaldığı musibetlerde ve yaşadığı kalp darlıklarında ilahi kudretin sahibi olan Allah'a sığınma, işini O'na ısmarlama, tevekkül etme gibi imkânlardan mahrum kalmış biri yaşamda ne kadar rahatlık elde etmiş olabilir ki?
En dar vakitlerinde kendi zayıflığıyla baş başa kalan, hayatı sürekli dayanaksız ve güçsüz bir şekilde sürdürmek zorunda olan böyle bir kişi, nasıl bir ferahlığa ermiş olabilir ki?