1000Kitap Logosu
İbrahim Öztürk
TAKİP ET
İbrahim Öztürk
@ibrahmzturkk
Ümit Yaşar Oğuzcan!!!
İstanbul
İstanbul, 1992
5 okur puanı
10 Eyl 2021 tarihinde katıldı.
10
Kitap
2
İnceleme
6
Alıntı
39
İleti
Tanıdığın kimse takip etmiyor
Ortak okuduğunuz kitap bulunmuyor
Duyguların cinsiyeti yoktur hep bunu savunmuşumdur. Kadın sever, Erkekte. Kadın özler, Erkekte. Kadın aldatır, Erkekte. Fakat bu zamana kadar gelmiş şairlerin nedense tümünün Erkek olması şaşırtıcı.
2
Ümit Yaşar Oğuzcan Ankara 1960
Şimdi yoksun Seni dilediğim gibi düşünebilirim artık Tutar ellerini öpebilirim uzun uzun Kimseler ayıplayamaz beni Yokluğunda seni nasıl sevdiğimi anlayamazlar işte gözlerin, işte dudakların Senin olan ne varsa karşımda duruyor Ayaklarını dilediğim yere götürebiliyorum artık Sevdiğim şarkıları söyletiyorum dudaklarına Ve hoyrat ellerimle Her gün biraz daha güzelleştiriyorum Bütün resimler sana benziyor Hayret Bütün aynalarda sen varsın Nereye gitsem peşimden geliyorsun Şimdi sigarasın dudaklarımda Biraz sonra beyaz bir kâğıt Ve akşam içtiğim bir kadeh içki olacaksın Kimse yokluğunda bunca sevilmedi Kimse yokluğunda ilahlaşmadı bu kadar Saçların böyle daha güzel Sen daha güzelsin Gelecek mutlu günlerin ışığında Her şey daha güzel Ne var ki ayrılığın adı kötüye çıkmış Yoksa bin yıl daha yaşamak isterdim Ve seni bin yıl daha Ayrılıklar içinde sevmek isterdim Ama biliyorsun nihayet ben de insanım Umutsuzluğa düştüğüm anlar oluyor Hiç gelmeyeceksin sanıyorum O zaman kurşun gibi bir korku saplanıyor kalbime Katran gibi bir yalnızlıktır sarıyor içimi Yalnızlığımdan utanıyorum Beni sevmesen ölürdüm Beni sevmesen bir çakıltaşıydım şimdi Beni sevmesen bir duvar gibi sağırdım Kördüm bir ot kadar Ölümden acıydım, ölümden beterdim Beni sevmesen Dünyayı bütün insanlara zindan ederdim Beni bunca saracak ne vardı? Kanıma girecek Gözbebeklerime oturacak Bir senfoni gibi kulaklarımdan eksilmeyecek Ne vardı? Hiç karşıma çıkmasaydın Bu kör olası gözler görmeseydi seni Ne vardı Güzelliğini hiç bilmeseydim Bir dua gibi bellemeseydim adını Ne vardı bütün gece Gözlerimi tavana dikerek Seni düşünmeseydim Belki karşımda değilsin yanılıyorum Bu gözler senin gözlerin değil Aldatıyorlr beni Karanlığın gözleri olmalı bunlar Bana böylesine keder veren Gülmeyi, yaşamayı haram eden Bir karanlığın gözleri olmalı Öyleyse sen hiçbir yerde yoksun Sana hiçbir zaman yaklaşamayacağım Yalan bu geçici sevinç, bu nur, bu ışık Bu karanlığın ortasında yanan alev gözler Bu bir kadeh içki gibi aydınlık Ne dedimse inanma Seni değil kendimi aldatıyorum Sen istediğin kadar Varlığın ta kendisi ol Ölümsüzlüğün ta kendisi Ben günden güne yok olmaktayım Bütün ışıkları kaldırıp attım bir yana Anlamıyor musun? Gökyüzü güneş olsa Sensiz karanlıktayım
3
Gelme diyorsun Bu gel demektir Birazdan güneş doğacak Dolu dizgin atlılar geçecek yüreğimden Seni düşüneceğim Gümüş mahmuzların parlaklığında Yağmur nal izlerini örtmeden Sana geleceğim Bekle beni
13