Akıl Fikir Gezegeni
@icaforiz
1424 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitap oldukça değerli bilgiler içeriyor. Özellikle kitaba adını veren Kahramanın Sonsuz Yolculuğu aşamaları mutlaka okunmalı; ayrıca mitolojinin insan hayatında ne kadar büyük bir yer tuttuğu da fark edilmelidir.
Bununla birlikte kitabı çok akıcı bulduğumu söyleyemem. Bunun özellikle çeviriden kaynaklandığını düşünüyorum. Zira konu sıralaması oldukça mantıklı olmasına rağmen, bölümler zaman zaman birbirinden kopukmuş hissi uyandırdı.
Yine de 
Joseph Campbell okumak, hele ki kahramanın yolculuğunu mitsel hikâyelerin fısıldadığı ve kolektif bilinçdışında saklı arketiplerin bir yansıması olarak görmek oldukça ilgi çekici bir fikir. Zaten Campbell'ın yapmaya çalıştığı şey de budur: Monomit kavramı üzerinden, tarihsel ve coğrafi olarak farklı zamanlarda ve farklı kültürlerde ortaya çıkmış anlatıların aslında ortak bir çekirdeğe sahip olduğunu göstermek. Sembollerin dilini kullanarak bu ortak yapıyı son derece etkileyici bir şekilde açıklıyor.
Bu arada çok yakında kanalda 
Kahramanın Sonsuz Yolculuğu aşamalarını da dinleyebilirsiniz:
youtu.be/4UAzi5Vq_NY�
Keyifli okumalar ve dinlemeler.
Joseph Campbell okumak, hele ki kahramanın yolculuğunu mitsel hikâyelerin fısıldadığı ve kolektif bilinçdışında saklı arketiplerin bir yansıması olarak görmek oldukça ilgi çekici bir fikir. Zaten Campbell'ın yapmaya çalıştığı şey de budur: Monomit kavramı üzerinden, tarihsel ve coğrafi olarak farklı zamanlarda ve farklı kültürlerde ortaya çıkmış anlatıların aslında ortak bir çekirdeğe sahip olduğunu göstermek. Sembollerin dilini kullanarak bu ortak yapıyı son derece etkileyici bir şekilde açıklıyor.
Bu arada çok yakında kanalda Kahramanın Sonsuz Yolculuğu aşamalarını da dinleyebilirsiniz:
youtu.be/4UAzi5Vq_NY�
Keyifli okumalar ve dinlemeler.
Reklam
Analitik Psikolojinin kurucusu olan Carl Gustav Jung, özellikle persona, anima, animus, gölge, anne karmaşası ve ilişkilerin dinamiğinde önemli bir yere sahip olan içsel karşı cins imgelerini; yani erkekteki dişil ruh olan anima ile kadındaki eril ruh olan animus kavramlarını, yaşadığı dönemin ötesine geçen bir şekilde ele almakta...
Jung'un Feminen ismini verdiği kitabı, ruhsal bütünlüğe ulaşma ve bireyleşme yolculuğunda bu kavramların ne kadar önemli olduğunu bir kez daha ortaya koymaktadır. Anne karnından başlayıp ölüm anına kadar süren kendini gerçekleştirme serüvenimizde arketiplerin belirleyici rolünü vurgulayan Jung, verdiği örnekler ve özellikle kendi deneyimleri üzerinden okuyucuda önemli farkındalıklar yaratmayı başarmış.
Kitabın okunması ve anlaşılması yer yer zorlayıcı olabilir. Özellikle Jung'un terminolojisine ve temel kavramlarına yabancı olan okuyucular, anlatılanları tam anlamıyla anlamakta güçlük çekebilir. Ancak metin üzerine düşünerek ve sindirerek okunduğunda, içerisinde son derece kıymetli psikolojik ve felsefi içgörüler barındırdığı görülecektir. Gerçi Jung kendini bir filozof olarak görmesede bu anlamda da değeri oldukça yüksektir.
Sıradan bir sokak kedisi olmasına rağmen kendisini bir "Beyefendi Kedi" olarak gören kahramanın hikâyesi, aslında yazar May Sarton'un kendi kedisinden esinlenerek kaleme aldığı, kedinin gözünden anlatılan empatik bir anı-öyküdür.
Başlangıçta özgürlüğüne son derece düşkün olan Beyefendi Kedi, aynı zamanda kendisine hizmet edecek "kahyalarını" seçme konusunda oldukça titizdir. Ancak bu özgür ve bağımsız yaşamın bir bedeli vardır. Sürekli tetikte olmak, yiyecek bulmak ve karşılaştığı tehlikelerle mücadele etmek zorunda kalması onun kaygılarını artırır. Zamanla yalnızca özgürlüğün yeterli olmadığını, güvenli bir yuvaya da ihtiyaç duyduğunu fark eder.
Bu nedenle çeşitli insanları gözlemleyip denedikten sonra, sonunda May Sarton'un evinin sevgi, güven, aidiyet ve bağımsızlık ihtiyaçlarını aynı anda karşılayabileceğine karar verir. Böylece önce isimsiz bir sokak kedisiyken, ardından Tom Jones adını alır ve zamanla bir "Kürklü Kişi"ye dönüşür.
Bundan sonra insan ile kedinin karşılıklı sevgiye ve empatiye dayanan ortak yaşamı başlar. İnsan zaman zaman kedi gibi düşünmeyi öğrenirken, kedi de kendisini kimi zaman bir insan gibi görmeye başlar. Birbirlerini değiştirmeye ya da birbirlerinin alanlarına müdahale etmeye çalışmadan kurdukları bu ilişki, sevginin sahip olmaktan değil, karşılıklı saygı ve kabulden doğduğunu gösterir.
Kürklü Kişi, görünüşte bir kedinin yuva bulma hikâyesi olsa da, özünde özgürlük ile aidiyet arasındaki dengeyi, sevmenin ve birlikte yaşamanın inceliklerini anlatan sıcak ve zarif bir eserdir.
Omelas, aslında tersten okunduğunda 17. yüzyıl Amerika'sında yaşanan Salem Cadı Mahkemeleri'ne gönderme olarak yorumlanır. Kendi günahlarının ortaya çıkmasını engellemek için yalan beyanda bulunan insanların, yüzlerce kişinin sorgulanmasına ve çoğu kadın olmak üzere yaklaşık 20 kişinin idam edilmesine yol açtığı tarihin karanlık bir olayını hatırlatır.
İncelediğim bölüme buradan ulaşabilirsiniz:
youtu.be/oOt7r3X39k0
Omelas'ı Bırakıp Gidenler
Omelas'ı Bırakıp Gidenler
On yaşındaki lösemi hastası Oscar için artık yapılabilecek pek bir şey kalmamıştır. Son günlerini yaşayan Oscar'a bu gerçek açıkça söylenmese de, ailesiyle doktorunun konuşmalarına kulak misafiri olduğunda durumu öğrenir. Kendisine gerçeği söylemeyen insanlara karşı öfke ve kırgınlık duyan Oscar'ın hayatı, o günlerde tanıştığı yaşlı hasta bakıcı Rosa Anne ile değişmeye başlar.
Rosa Anne, geçmişte güreşçilik yapmış, hayat tecrübesi yüksek bir kadındır. Yaşadıkları, hastalığı ve ailesinin tutumu nedeniyle Tanrı'ya inanmayan Oscar'a her gün Tanrı'ya bir mektup yazmasını önerir. Bunun üzerine Oscar, başından geçenleri, korkularını, hayallerini ve düşüncelerini bu mektuplarda anlatmaya başlar.
Rosa Anne ayrıca çocukluğunda duyduğu bir inanışı Oscar'la paylaşır: Yılın sonuna kalan on iki günün, gelecek yılın on iki ayını temsil ettiğini söyler. Eğer buna inanırsa, kalan on iki gününün her birinde on yıl yaşlanarak yaşayamadığı ömrü deneyimleyebileceğini anlatır. Böylece Oscar, sembolik olarak çocukluğundan yaşlılığına kadar uzanan bir hayatı yalnızca on iki günde yaşar.
On iki günün sonunda Oscar hayata veda ettiğinde, takvim yaşına göre değil ama deneyimlediği yaşamın derinliğiyle yüz yirmi yaşındadır.
Peki hayat, yalnızca uzun yıllar boyunca yaşamak mıdır? Yoksa uzun bir yaşamın anlamını kısa bir ömre sığdırabilmek midir? Schmitt, bu kısa romanında böylesine ağır bir konuyu karamsarlığa kapılmadan, sıcak, duygusal ve son derece akıcı bir anlatımla ele almayı başarır. Kitap, ölümden çok yaşamın değerini; süreden çok anlamı sorgulayan etkileyici bir metindir.
Reklam