rumeysa
@icapederse
“Bir çocuk bir kez kavga etmeye başlar ve suçlu haline gelirse, dönüşü olmayan bir yola girer. Oğlan tüm hayatını mahvetmeden önce, ailede ne halt oluyorsa onu bulmalı insanlar. Araştırın ! Çocuğu bir yere kilitlemeyin! '”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kendini sakatlayan mağdurlar, değişmez olarak eylemden önce derin bir çözülme durumu tanımlarlar. Kişilik yitimi, gerçeklik yitimi ve acı duymamaya, dayanılmaz bir heyecan duygusu ve bedene saldırma takıntısı eşlik eder. İlk yaralama çoğu kez acı vermez. Sakatlama kuvvetli bir sakinlik ve rahatlama duygusu üretene kadar devam eder.
Normal gelişim seyrinde bir çocuk, güvenilir ve gerektiğinde yaslanılabilir bakıcılara ait iç temsillerin biçimlenmesiyle, güvenli bir otonomi duygusuna erişir; bu temsiller sıkıntı anlarda hatırlanabilir.
'Biri küçük düşmüş ve biri yüceltilmiş olan bu çatışan kimlikler, entegre olamaz. İstismar edilen çocuk ortalama erdemleri ve hoş görülebilir hataları olan tutarlı bir kendilik imgesi geliştiremez. İstismarcı çevrede ortalama ve hoşgörü bilinmeyen şeylerdir. Tersine kurbanın kendilik temsilleri katı, abartılı ve bölünmüş kalır.
İstismar gerçekliğinden kaçmak imkansız olduğunda, çocuk onu haklılaştıran bazı anlam sistemleri kurmak zorundadır.