senaa
@ice_bear
Kayıt bitti.
Şu anda okuduğu kitaplar
8/10
Beğendi
·3 günde okudu
·Okunma: 25 Mayıs 2022 00:00
·2022 15. kitabı
Bu kitabın bana kattığı tek şey bir daha aşk üçgeni okumak gibi bir hataya düşmeyeceğim.
Öncelikle serinin ilk kitabından başlamak istiyorum. İlk kitap çok masum ve hoş gelmişti bana. Ama ikinci kitabımı okurken resmen kanser oldum.
Ya, gerçekten başrollerimiz tam bir ergen gibi davranıyordu. Buna cidden aşırı sinir oldum. Hele Demir... Bir insan kendisiyle bu kadar çelişebilirdi. İlk başta diyor ki, iki kızı birden idare ettiğimi nasıl düşünür, sonra da gece Nisa'yı öpüp sabah senem'in sevgilisi oluyor. Buna iki kızı birden idare etmekten başka ne diyebiliriz Demircim ? Sürekli birbirlerinden göz kaçırıp daha sonra 'gözlerim karamel gözlerle buluştu' yazmak ne abi ya? Resmen okuduğum kirap yüzünden karamelden tiksindim.
Birde kıskançlık mevzusu var tabi... Sürekli o onu kıskanıyor, o da onu. Ya pardon ama siz mal mısınız? Madem kıskanıyorsunuz, bırakın peşinizdekilerini gidin aşkınızı yaşayın. Ama yok öyle olmaz, kıskanmaları gerek değil mi? Yemin ederim yaz dizileri bile bu kitaptan daha iyidir.
Şu öpüşme kısmı da sürekli gündeme geldi. Nisa gidip Demir'i öpüyor, sonra da Demir onu öpecekken yapma diyor. Onu öperken içi sızlıyormuş hanımefendimizin. Hayır yani, için sızlıyorsa öpme kardeşim. Perde arkasında yaşama aşkını. Senem'e git söyle herşeyi. Ama o da yok. Neden? Çünkü kitap ilerlemez.
Eğer bu kitabı özetlemek isteseydim şu şekilde olurdu.
%50 iç ses (Nisa hanım içindekilerin yazsa 100 sayfalık roman olurdu)
%20 öpüşme
%30 kıskanma/ kıskandırma / ergenlik tripleri
Bu kitapla ilgili sevdiğim tek şey Gökçe, Can ve Mustafa oldu.
Ayrıca son bölüm o kadar saçmaydı ki...
Töbe daha aşk üçgeni okumam. Bence siz de okumayın.
Ne ara bitti?
Beyza Alkoç Karantina serisi yüzünden çok fazla linç yemiş ve çok sert eleştiriler almış. Ben de Karantina'yı okumaya çalıştım ve ilk iki bölümü okudktan sonra bıraktım. Ama Enkaz Altındakiler'i görünce içime bir umut doldu, bu kitabı seveceğimi hissetmişim sanırım.
Öncelikle yazar gelişimi ile başlamak istiyorum. Beyza Alkoç inkar edilemez bir şekilde kendini geliştirmiş. Zaten bu kitap yazarın on dördüncü kitabı. Bu yüzden kendini geliştirmesi kaçınılmaz olmuş. Bu gelişimi biraz Karantina'yla Enkaz Altındakiler'i karşılaştırarak başlayacağım. Karantina kitabında çok sık küfür vardı ve küfürler sansürlenmemişti ama Enkaz Altındakiler'de sadece iki-üç küfür vardı ve hepsi sansürlenmişti. Bu yazarın bence en büyük gelişimi. Öte yandan Karantina'da kadına değer verilmezken, kadına psikolojik baskı uygulanırken Enkaz Altındakiler de böyle bir şey olmadı. Ayrıca yazar dilini ve akıcılığını da çok geliştirmiş. Bir oturuşta 130 sayfadan fazla okumuşluğum bile var :) Kitabın nasıl bittiğini anlamadım.
Ben normalde çok sık alıntı yapan biri değilim ama bu kitapta altını çizmeye değer çok satır gördüm. Beyza Alkoç'un gerçekten hayata olan bakış açısı öylesine geniş ki, her bir cümlesine hayran kalır hale gelmeye başlamıştım ki,kitap bitti. E, ne demişler? Güzel şeyler biter. Sanırım tam olarak bunun gibi değildi ama bunun daha estetiğini düşünün :)
Biraz da karakterle değinmek istiyorum. Açıkçası bende karakterler ilk başta şöyle bir izlenim uyandırdı:
Uraz; kaslı bad boy
Bulut; çalışkan ve iyi yürekli birisi
Eren; sürekli espri yapan ve ortamı neşlendiren o çocuk
Nisan; zengin ve şımarık kız çocuğu
Kumru; drama queen
Bunlara bakınca çok sığ düşündüğümü fark ettim. Bana ilk başta böyle gelseler bile Uraz'ın içindeki sevgiyi, Bulut'un içindeki mizahı, Eren'in içindeki -hmm Eren
Yüzümüzü saklamaya çalıştığımız saçlarımız bizim enkazımızdır, biz hep o enkazın altında yaşadık. Acısını çektiğin o aşk, ardından ağladığın o dostun, seni bırakıp giden veya senin bırakıp gitmek zorunda kaldığın her şey senin enkazındır.
