Hayat üzerime yıkılırken ben hep dans ettim, bu dans bazen somuttu bazen soyut. İçinden de dans edebilirsin unutma. Sana bunları geleceğimden yazıyorum, Kumru'nun hayalleri öldü. Ama 889'un hayalleri yaşıyor.
Aydınlıkta yürüyeceğini sandığın yolun kararması, aslında hepimizin hayatlarının özeti bu değil de nedir? Hiç bir şeyin umduğun gibi olmaması, hiç bir şeyin hayal ettiğin gibi olmaması, hatta ve hatta her şeyin hayal ettiğinden çok daha kötü olması ama senin dışarıya gülümsemen... Hiç yaşadın mı bunu?