İnsan, kendi iç dünyasında bir kapıyı kapattığında, dışarıda duran görüntü artık içeriye giremez. Görmek, yalnızca bakmak değil; anlam vermek, değer yüklemek, içsel bir kabul yaratmaktır. Görmemek, aslında “artık kalbimde yerin yok” demektir. Sen karar verdiğinde, o kabul ortadan kalkar ve kişi gözlerinin önünde olsa bile yokluğun sessizliğine karışır.