FANGOTİKO KALESİ
İlk sayı olmasına rağmen oldukça net bir tarzı var. Genelde böyle başlangıç sayılarında ne yapacağını tam bilemeyen bir hava olur ama burada öyle bir kararsızlık yok bana göre Dergi daha en baştan nasıl bir dil kuracağını belirlemiş.
İçerik yapısı klasik çocuk dergileri gibi değil. Kısa metin, çizim, küçük hikâye parçaları var ama bunlar sadece “doldurulmuş sayfalar” gibi durmamakta. Hepsinde ortak bir atmosfer hissi var. Yani tek tek bakınca basit gibi görünen şeyler, birlikte okununca bir bütün oluşturmakta.
Karakter çizimleri özellikle dikkatimi çok çekti . Fazla parlatılmış, kusursuz tipler yok. Daha sade, yer yer tuhaf ama akılda kalan figürler var. Bu da dergiyi yapaylıktan uzaklaştırmakta
Çizim tarzı bence en güçlü tarafı. Renkler çok bağırmamakta, göz yormamakta ama düz de değil.
Hafif bir derinlik hissi var. Sayfaları hızlıca geçmek yerine bakmak istiyorsun. Bu da dergiyi sadece okunur değil, izlenir hale getirmekte.
Şunu da yazmam gerekirse Dergi sürekli bir şey anlatmaya çalışmamakta. Bazı yerlerde bilerek sade bırakılmış. Bu da okuyana alan açmakta Özellikle çocuklar için bu önemli çünkü hayal kurmaya yer bırakmakta.
İlk sayı için en net yorumum şu
Ne yaptığını bilen bir başlangıç.
Devamında kendini tekrar etmezse, gerçekten farklı bir çizgi yakalayabilir.
ilk genç çocuk dergisi olarak tavsiye ederim.
KİTAPLA VE SANATLA kalın
#tıfıldünyası #bloglaleyna