Gençliğimde,saray cerrahımızın bir konuşmasını duymuştum.İlaçları laf olsun diye sattığını söylemişti. Yeterince zaman verirseniz yaraların çoğu kendiliğinden iyileşir diyordu.
…gülümserdi.Elinde olmazdı.Korkmak asla aklına gelmezdi.Niye gelsin?Kapının yanında asılı erkek pelerini,Avcı yayı,çoban kepeneği olmadığını kendiside görmüştü zaten. Erkek kardeşlere, babalara ya da oğullara,sonradan intikam için peşlerine düşecek birine dair hiçbir emare yoktu.Birinin gözünde bir kıymetim olsaydı ,yalnız yaşamama izin verilmezdi zaten