idil

idil
@idilcan
İstanbul
51 okur puanı
Ağustos 2014 tarihinde katıldı
O düz kırmalı fistanın altında huzurunu kaybetmiş bir kalp gizliydi; o pek afif dudakları, gönlün ıstırabını anlatmıyordu.
Leon, hiçbir sonuca ermeksizin sevmekten bezmişti, hani insan, hiçbir şeye karşı ilgisi, hiçbir şeyden umudu kalmayınca hayatın her gün değişmeyen tekrarı altında ezilir gibi olur, Leon da kendinde işte öyle bir hal hissetmeye başlıyordu.
Ondan ayrılmış olmasına rağmen, bırakıp gitmemişti, hala oradaydı, evin duvarlarında hala onun gölgesi vardı.
O kimseye içinizi dökmek, her şeyinizi vermek, her şeyi feda etmek ihtiyacını duyarsınız! Karşılıklı uzun uzadıya konuşamazsınız, birbirinizin içindekileri sezersiniz, birbirinizi rüyalarda görürsünüz.
Ne yaparlarsa yapsınlar, er geç, altı ayda, on yılda bir araya gelecekler, birbirlerini seveceklerdir; çünkü alın yazıları budur; çünkü birbirleri için yaratılmışlardır.