İdilthemoth
@idilthwmoth
I had absolutely no interest in being somebody else’s muse.
I am not a muse.
I am the somebody.
99 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ya da güneş ışınları birden bulutların ardından gözüküp yeniden yağmur bulutunun altına saklanmış ve gözümde her şey yeniden sönükleşmişti veya belki de, tüm geleceğim öylesine somurtkan, hüzünlü biçimde önümde canlanıvermişti ve ben kendimi şimdi tam on beş yıl sonra, yaşlanmış bir halde yine bu odada, yine böyle yalnız, onca yılda hiç akıllanmamış, aynı Matryona'yla birlikte görüvermiştim.
Ama sana kırgınlığımı hatırlamak mı, Nastenka! Senin sarih, huzurlu mutluluğunun üzerine kara bulutlar düşürmek, acıyla sitem ederek yüreğine kasvet çöktürmek, onu gizli azaplarla yaralamak ve saadet anlarında sıkıntıyla atmaya zorlamak, mihraba yürürken siyah kıvırcık saçlarına taktığın narin çiçeklerden hiç olmazsa birini ezmek... Ah, asla, asla! Dilerim ki gökyüzün açık, sevimli gülüşün aydınlık ve huzurlu olsun, başka yalnız ve minnettar bir kalbe verdiğin saadet ve mutluluk ânın bahtiyar olsun!
Tanrım! Tam bir saadet ânı! İnsanın tüm yaşamı için de olsa, az şey mi bu?
"Ben onu seviyorum, ama bu geçecek, geçmek zorunda, geçmeden olmaz, hatta geçiyor, duyuyorum... Kim bilir, belki de bugün sona erer, çünkü ondan nefret ediyorum, çünkü siz burada benimle birlikte ağlarken ve beni onun gibi ters çevirmezken, çünkü siz beni severken o benimle dalga geçti, çünkü ben sizi, nihayetinde ben de seviyorum... evet, seviyorum! Sizin beni sevdiğiniz gibi seviyorum, zira ben kendim size bunu daha önce söyledim, siz de işittiniz, seviyorum çünkü siz ondan daha iyisiniz, çünkü siz ondan daha asilsiniz, çünkü, çünkü o..."
"İyileşeceksiniz, aslında siz, anlattığınızdan bambaşka bir insansınız. Eğer gün gelir de âşık olursanız, Tanrı sizi onunla mutlu etsin. O kişiye herhangi bir şey dilemiyorum, çünkü sizinle mutlu olacaktır. Ben bilirim, ben de bir kadınım ve bana inanın ki, eğer size bunu söylüyorsam..."
Sustu ve sertçe elimi sıktı. Ben de heyecandan hiçbir şey diyemedim. Birkaç dakika geçti.
"Evet, anlaşılan bugün gelmeyecek!" dedi sonunda başını kaldırarak. "Geç oldu!.."
"Yarın gelecektir," dedim en inandırıcı ve kararlı sesimle.
"Böyle bir sevgiden Nastenka, bazen kalbimiz soğur ve ruhumuz ağırlaşır. Senin ellerin soğuk, benimkilerse ateş gibi yanıyor. Ne kadar körsün Nastenka! Ah! Mutlu bir insan bazen nasıl da çekilmez olabiliyor! Ama ben sana kızamam!"
"Örneğin tam bir yıl önce, tam bu vakitte, tam da bu saatte, aynı kaldırımda, yine aynen böyle tek başına, aynı bu şekilde hüzünlü dolaştığını, ancak yaşamanın sanki daha kolay ve sakin olduğunu, şimdilerde musallat olan o kara düşüncenin olmadığını hissediyor, şimdi ne gündüz ne gece rahat bırakmayan bu vicdan azaplarının, karamsar ve kasvetli azapların olmadığını hatırlıyor insan. Sonra kendi kendine soruyorsun: Hayallerin nerede? Başını sallayarak şöyle diyorsun: Yıllar ne çabuk geçiyor! Sonra yine kendine soruyorsun: Bunca yıl ne yaptın? En iyi vakitlerini nereye gömdün? Yaşadın mı, yaşamadın mı? Bak, diye konuşuyorsun kendinle, baksana, dünya soğuyor. Birkaç yıl daha geçecek, o yılların ardından kasvetli yalnızlık gelecek, bastonlu, titrek yaşlılık gelecek, onların ardından da hüzün ve bezginlik. Hayal dünyan solacak, donakalacak, düşlerin ağaçların sararmış yaprakları misali sararacak ve dökülecekler. Ah Nastenka! Zira tek başına, hepten yalnız kalmak, hatta üzülecek bir şey olmaması ne kadar hüzün verici, hiçlik, tam bir hiçlik..."