İdilthemoth
@idilthwmoth
I had absolutely no interest in being somebody else’s muse.
I am not a muse.
I am the somebody.
99 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hayal kırıklığı
Kitabı bitirdikten sonra o kadar hayal kırıklığına uğradım ki kendimi inceleme yazmak zorunda hissediyorum. Spoiler kullanacağım.
Öncelikle kitaba dair en büyük problemimle başlamak istiyorum.
Kitabı çocukken okuyup çok sevmiştim ve şimdi tekrardan okuyunca daha da çok sevdim. Gerçekten her yaşta okunabilecek önemli bir kitap.
Kitapta beni en çok etkileyen şeylerden birisi pál sokağı çocuklarının hayal dünyaları oldu. Arsa'da kendilerine kurdukları oyunlar, çocuk akıllarıyla yetişkinlerden çok daha renkli ve karmaşık bir dünya kurmaları... Yıllar önce okul bahçesinde çok ciddiye alarak oymadığımız oyunları, onların gözümüze ne kadar ciddi ve önemli geldiğini düşünmeden edemedim. Gerçekten de o değerli zamanlarda okulun giriş katındaki boş bir sınıf bir dans sahnesi, küçücük boş tarlalar da büyük bir savaş alanı olabiliyor.
Kitabın en güzel yanı kesinlikle iki ana karakter ve onların arkadaşlıkları. Nemecsek ve Boka. İkisi de ayrı ayrı çok iyi karakterler ve bir araya gelince çok daha güzel oluyorlar. Özellikle Nemecsek'in cesareti, özverisi, Arsa'ya olan sevgidi ve Boka'ya olan sadakati... Boka'nınsa kararlılığı, liderlik becerisi, düşünceliliği ve Arsa'daki "ordusuna" olan bağlılığı... İkisi de tamamen farklı karakterler olsalar da ikisi de çok detaylı ve mükemmel yazılmış harika karakterler.
Kitabı üç kere okudum ve her okuduğumda sonuna ağladım. Çok çarpıcı bir şekilde bitiyor ve sizi mahvediyor. Bu şekilde bitmeseydi o kadar sevmezdim sanırım.
Gerçekten herkesin bu kitabı okuması gerektiğini düşünüyorum. Keşke daha popüler olsaydı ve her yerde tavsiye edilseydi ama çok kişide malesef göremedim. Şans vermeniz gereken bir hikaye.
Harry Potter serisinin evrenini gerçekten o kadar seviyorum ki... Bu evrenin en derin ve detaylı şekilde işlendiği kitabı olduğunu düşündüğüm kitabı melez prens de serinin kesinlikle en sevdiğim kitabı.
Serinin ilk 4 kitabı son 3 kitaptan daha çocuksu geliyor bana. 5. kitapta ilk defa büyük kayıplar vermeye başlıyoruz. Zaten Voldemort'un dönüṣü de Tam olarak Ateṣ Kadehi'nin sonunda gerçeklesiyor ve 5. kitapta baṣımızdaki olayların ciddiyetini kavramaya baṣlıyoruz. Bu kitapta da Umbridge illetinden kurtulduktan sonra Hogwarts'ın sıcak ve güvenli ortamına geri dönmek ama önceki kitapta yeni edinilmiş bir ciddiyeti de yaşayabilmek beni kitaba çok bağlayan unsurların belki en önemlisi.
Kitabı yıllar önce ilk okuduğumdan beri aklıma yer edinen sahnelerin çoğunluğu bu kitaptan. Özellikle seriyi düşünürken sebebini bilmediğim bir şekilde aklıma tanımadığımız küçük hogwarts öğrencilerinin Harry'ye Dumbledore'un mektuplarını getirişi ve Harry'nin heyecanla bir sonraki derslerinin tarihini okuyuşu gelir.
Harry'nin Dumbledore'la olan dersleri ve onlar üzerinden gelişen ilişkileri de kesinlikle çok çok çok değerli. Voldemort'un geçmişi ve ailesiyle ilgili şeyler öğrenmek çok güzel. Kitabın sonlarında mağaraya gittiğimiz sahne benim için serinin en değerli anı. Harry ve Dumbledore ilişkisine bayılıyorum. Keşke önceki kitaplarda da bu kadar çok iletişimlerini görebilseydik.
Yani kısacası kitap bana şu anda asla düzene sokmaya uğraşmayıp sadece aklıma gelenleri yazdığım incelememde anlatabileceğimden daha fazla şey ifade ediyor. ♡
"Merak etmiyorum, Harry. Yanımda sen varsın."
Şu aralar kitaplarda popüler olan bazı şeyler: dark academia, güzel ve yakışıklı karakterler, yarışmalar, fantastik, genç yetişkin türü, bol bol kavga ve daha da bol bol sevişme. Olivie Blake
Dünya üzerindeki başka hiç kimsrnin bu kitabı okumak zorunda kalmayacağından emin olsam 4 şerçe parmağımı birden hiç düşünmeden feda edebilirdim. Zamanımı şununla harcadığım için oturup ölene kadar ağlamak istiyorum.
