Sahada arka arkaya atacağımız otuz turun yirmi dokuzuncusundaydık ve yüzünün rengi çoktan solmuştu.
Aslında ben yirmi dokuzuncu turdaydım.
Takımın geri kalanı on dördüncü turdaydı.
Shannon okulda seviliyordu.
Öğretmenlerin hoşuna gitmişti.
Öğrenciler ondan hoşlanıyordu.
Ben ondan hoşlanıyordum.
Asıl sorun da buydu.
Shannon Lynch'in gece mavisi gözleri kahrolası aklımdan hiç çıkmıyordu.
En azından sayısız internet aramalarımdan bulabildiğim kadarıyla gözlerine en yakın ton buydu.
"Ayrıca Gerard'ın benimle böyle devam etmesinin tek nedeni, Hughie'nin küçük kız kardeşi olmam ve bana sahip olamayacağını bilmesi." İç geçirerek ekledi. "Onun için hiçbir anlamı olmayan zararsız bir flört oyunu."
"Peki ya sen?" diye sordum usulca. "Senin için nasıl?"
Claire birkaç saniye alt dudağını ısırdıktan sonra, "Eziyet," diye fısıldadı.
"Bunların hepsi bir gösteri," dedi Gibsie kocaman bir sırıtışla, "Aslında beni seviyor."
Claire, "Gerçekten sevmiyorum," diye karşılık verdi giderek telaşlanırken. "Evime kurabiye getirdiği için ona tahammül ediyorum."