öncelikle SPOİLER ALLERT!!!!! demek istiyorum
kitabı okurken çok ürpererek okudum açıkçası. bahçıvandan İĞRENİYORUM.des i de sevmiyorum. evet babası ve psikopat sosyopat iğrenç abisi kadar suçlu değildi belki de ama o da az suçlu değil bana göre.aptallığına söyleyecek kelime bulamadığım sayfalar oldu açıkçası ne yani baban bu kızları burda tutuyor onlara tecavüz ediyor kızları kaçırıyor taciz ediyor ama hastalandıkları zaman onları hastaneye mi götürüyor???kitabın sonunda sophia nın da zamanında bahçede olması bana mantıksız geldi açıkçası bi şaşırtma olsun diye konulmuş gibi hissettim. bu arada bahçıvanın büyük oğlundan bahçıvandan iğrendiğimden ÇOK DAHA FAZLA İĞRENİYORUM HASTALIKLI MANYAK.ana karakterimizi de sevdim. çok soğukkanlı biri ve bence onu hayatta tutan şey de bu.ve zeki bir karakterdi.zeki ladın karakterlere bayılıyorum.konusu farklı bir kitaptı ve sürükleyiciydi bence. sevdim.
terapi masraflarınızı arttıracak bir 80 sayfa.
Uzun zaman sonra, postitlemekten okuyamadığım bir kitap oldu. Hatta şöyle söyleyeyim, asla bitmeyen turuncu postitim bu kitabı okurken bitti ve kitabın kenarı postitten görünmüyor. Kitabı beğeneceğimi biliyordum ama bu kadar beğeneceğimi hiç düşünmemiştim, genel geçer bir savaş kitabı olur diye düşünmüştüm ama asla öyle olmadı.
Yazım dili kimisine basit gelebilir lakin benim için oldukça yeterli, etkileyici ve kederliydi. Bazı cümlelerin kuruluş tarzını kendi cümlelerime benzettiğimden de yazım dilini bu kadar sevmiş olabilirim. Normalde birinci tekil kişiyle yazılmış eserlerin yazım dilini çok sevmem, bu istisna oldu. Cümleler o kadar etkileyiciydi ki, kitabı okulda okumasaydım belki gözlerim dolabilirdi ancak bu kitap ağlatmaktan kötüsünü yapıyor ve yüreğinizi dağlıyor.
Ben savaşla ilgili olan her şeyi okumayı, izlemeyi, yazmayı vs çok seven biriyim, savaşlardan nefret etsem de. Çünkü insanlığın varolduğu yerde zulüm yoksa kıyamet kopmuş demektir. Bu nedendir ki, savaşın gerçekliğini tüm çıplaklığıyla ortaya koyan eserleri tüketmeyi seviyorum ve insanlığın kendisine bunu nasıl yapabildiğini görünce kendimden iğreniyorum. Ve bu kitapta her şey o kadar acıklı anlatılmıştı ki...
"...cinnet ve dehşet." kitabın ilk cümlesi de kendini çok güzel özetliyor. Kitabın bir askerin elyazma parçalarından oluşması çok hoşuma gitti, günlük okumayı severim ve şu an günlük tarzında bir kurgu yazmaya çalıştığım için bunu okumak iyi geldi. Birinci kısımda bir askerin ikinci kısımdaysa onun kardeşinin elyazmalarını okuyoruz. Böylece savaşın hem içinde hem de dışında yaşamış iki insanin psikolojisinin farkına varıyor ve eninde sonunda ikisinin delirdiğini görüyoruz.
Kitap beni gerçekten çok etkiledi uzun süre etkisinden çıkamayacağım gibi görünüyor. Alıntıladığım yerlerin hepsine
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Çırak kitabını Cerrah'tan daha çok sevdiğimi net bir şekilde diyebilirim. Bütün karakterlerin psikolojisini bu kadar fazla anlatmaları çok hoşuma gitti. İlk olarak Rizzoli'nin içinde verdiği savaş, kadın olarak erkek egemen bir meslekte yer edinmek adına kendi benliğini yok etmesi... Hepsi o kadar iyi yansıtılmıştı ki önceki kitapta bu kadar iyi anlayamamıştım iç savaşını. Cerrah'ın ne kadar iğrenç birisi olduğunu da anlayıp onun hakkında daha fazla bilgi edinmek de güzeldi. Hala iğreniyorum senden Hoyt.
Bir de Korsak karakterini atlayamam o karakteri aşırı aşırı sevdim. Umarım sonraki kitaplarda da olur ve pişman olduğu o durumunu düzeltir.
*Spoiler*
Bir de Dean karakterinden özür dilemem gerekir. Çırak olduğundan aşırı emindim kitap boyunca hep onu suçlu gördüm ancak Tess yine tanımadığımız birisinin katil olmasını seçmişti. Bu da ayrı hoş bir olay en azından o mu değil mi merakından kitap Cerrah'a göre daha ilgi çekici hale geldi. Böyle iyi bir aşk adamı olacağını düşünmüyordum umarım sonraki kitapta daha fazla Dean ve Rizzoli sahnesi olur.
olay eksenli olmayan hikayelerde aradığım şey dil kıvraklığıdır. bu kitapta dişe dokunur bir olay yok, üstüne yeterli dil kıvraklığı da yok. ayrıca postmodern tekniklere sığınıp kurgu metne gerçek isimlerin sokulmasından iğreniyorum. iğrendiğim diğer şey de kurgu iddiasıyla kendi yaşamını iteleyen yazarlar. iğrendiğim ne varsa bu kitapta buldum sözün özü. ha, hiç mi güzellik yok. var. var da... keçiboynuzu kemirmek.
ediz'den iğreniyorum ya, küçük yaşta bu kitabı okurken nasıl her şeyi normal karşılamışız aklım almıyor çünkü her şey korkunçtu bence. bir aşk kitabı olarak değerlendirmemek gerekir benim fikrimce. sadece serinin nasıl tamamlandığını merak ettiğimden devam edeceğim ama bu kitap korkunçtu kesinlikle.
Ataerkil sistemden nefret ediyorum!1000Kitap
Hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyorum. Kokuşmuş bir anlayış, bu kokuşmuşluğun içinde kendi pis kokularının farkında olmayan iğrenç zihniyet!
Ve işin en acısı da bu zihniyete hizmet eden insanların hala var olması!
“Kocası ne isterse yapar?”
İğreniyorum!
Tüm diyeceklerim bu kadar!