Bütün yazarların korkularındandır başlangıç cümleleri.
En iyisini yakaladığınızda, gerisi kolay gelir. Yoksa sorun bitmez.
1. Bana İsmail deyin.
—Herman Melville, Moby-Dick (1851)
2. Evrensel olarak kabul görmüş bir gerçektir ki, iyi bir servete sahip bekar bir erkeğin mutlaka bir eşe ihtiyacı vardır.
—Jane Austen, Gurur ve Önyargı (1813)
3. Gökyüzünden bir çığlık yükseliyor.
—Thomas Pynchon, Gravity's Rainbow- Yerçekiminin Gökkuşağı(1973)
4. Yıllar sonra, idam mangasının karşısına dikildiğinde, Albay Aureliano Buendía, babasının onu buzu keşfetmeye götürdüğü o uzak öğleden sonrasını hatırlayacaktı.
—Gabriel García Márquez, Yüzyıllık Yalnızlık (1967; çev. Gregory Rabassa)
5. Lolita, hayatımın ışığı, kasıklarımın ateşi.
—Vladimir Nabokov, Lolita (1955)
6. Mutlu aileler birbirine benzer; her mutsuz ailenin ise kendine özgü bir mutsuzluğu vardır.
—Leo Tolstoy, Anna Karenina (1877; çev. Constance Garnett)
7. Eve ve Adam'ın yanından geçen nehir akıntısı, kıyıdan körfezin kıvrımına kadar, bizi Howth Kalesi ve çevresine rahat bir dolaşım yoluyla geri getiriyor.
—James Joyce, Finnegans Wake-
Finneganın Vahı (1939)
8. Nisan ayının parlak ve soğuk bir günüydü ve saatler on üçü vuruyordu.
—George Orwell, 1984 (1949)
9. Zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü, hem bilgelik çağıydı, hem aptallık çağıydı, hem inanç çağıydı, hem de kuşku çağıydı, Aydınlık mevsimiydi, Karanlık mevsimiydi, hem umut baharıydı, hem de umutsuzluk kışıydı.
—Charles Dickens, İki Şehrin Hikayesi (1859)