İman 70 veya 60 küsür şubedir. En üstünü Allah’tan başka ilah olmadığını söylemektir. En düşüğü ise yolda bulunan rahatsızlık verici şeyleri kaldırmaktır. Utanma duygusu da imandan bir şubedir.
En kötü şeylerden biri de konuşacak hiç kimsemin, başvuracak hiçbir yerin, bir sırdaşın, bunları kendisiyle konuşmaya cesaret edebileceğim güvenilir bir arkadaşımın olmayışıydı.
Gerçek şu ki ruhun doluluğu bazen dilin mutlak yavanlığı halinde taşabilir; hiçbirimiz ihtiyaçlarımızın ya da düşüncelerimizin ya da kederlerimizin tam ölçüsünü hiçbir zaman ifade edemeyiz ve insan konuşması, biz yıldızları eritecek bir müzik yapmayı özlerken, ayıların dans etmesi için üzerinde kaba vuruşlarla tempo tuttuğumuz çatlak bir dümbeleğe benzer.