"Her şey koca bir rezilliğin etrafinda dönüp duruyor. Hepsi de memnun, böyle olması gerektiğinden eminler, ölene kadar bu şekilde devam etmeye razılar. Ama ben edemem"
Sevilmeye en ihtiyaç duyduğum zamanlarda, içimde bir sevgi seli oluşur.
Daha anlayışlı, olduğumdan daha kibar ve nezaketli oluveriyorum
Doğrudur, karşılık beklenmemeli sevgilerde,
Sırf bunun için olduğundan "daha" olmamalı
Ama sevgide biraz öyle değil midir?
Büyüteç edasıyla büyütmez mi her şeyi?
Fakat kim ayıplayabilir karşılık alamayacağını bile bile
Bir taşa sevgi duyanı..
Duvarlara bile sarılmak istiyorum,
Belki karşılığında o da bana şefkatle sarılır;
Ve "ne hissettiğini biliyorum korkma ne olursa olsun yanındayım" der.
Evet bazı zamanlar duvarlarla bile aynı dili konuşabilirim de,
Yanıbaşımdakilerle harflerin ve seslerin varlığını dahi unuturum...
Bugün yanağını şefkatle okşadığım küçük bir çocuk
sevgisini esirgemeden-ki bir çocuk sevgisini de nefretini de asla esirgemez-